Vierkant beter: Veertien 16:10-monitoren review

Door


Uniformiteit

Een goed gelijkmatig verlicht beeldscherm zorgt voor een prettiger werkomgeving, en is bovendien van belang voor de kleurweergave: helderheid is immers een component van kleurreproductie. Bij een overwegend wit scherm – zoals bij office software gebruikelijk – is een verschil van 20% (waarbij het minst heldere deel 80% van de helderheid heeft van het helderste deel) nog acceptabel, want niet zo snel zichtbaar. Groter dan dat wordt storend.

Slechts twee modellen hebben op in elk geval een van de 15 meetpunten een lager percentage, al scheelt het niet heel veel: 78% bij de Samsung S24E650DW, 75% bij de Iiyama XUB2395WSU. De rest zit er met 84% of meer ruim boven, de 24,5-inch Iiyama XUB2495WSU is hier juist de koploper. Het kan verkeren. Kijken we naar de afwijking van het gemiddelde wit ten opzichte van de hoogst gemeten waarde, dan behaalt zelfs het minst presterende scherm nog 90% - kortom, de wit uniformiteit van dit klassement is gewoon goed.

  • Laagste t.o.v. hoogste wit
  • Gemiddelde t.o.v. hoogste wit

Voor zwart geldt zoals wel vaker een genuanceerder verschil. Kleine absolute verschillen worden hier al snel grote percentages, waardoor we de grens lager moeten leggen – een verschil van 40% (60% van helderste zwart) is nog acceptabel, 30% (70% van helderste) is goed.

Wederom is de Iiyama XUB2395WSU hier de zwakke broeder; nog vier andere modellen scoren onder de 70% van de laagste waarde. Ook in dit opzicht is dit testveld hiermee beter dan we doorgaans zien. De LG 24BK55WY onderscheidt zich hier met extreem goede zwartuniformiteit, maar ook de Samsung S24H650GDU en de HP E243i en HP Z24n G2 doen het erg goed.

  • Laagste t.o.v. hoogste zwart
  • Gemiddelde t.o.v. hoogste zwart

Op de productpagina's van de geteste monitoren vind je screenshots met alle deelresultaten van de uniformiteitsmetingen. Let op, de kleuring van de vakjes bij de uniformiteit van zwart, wit en het contrast is gerelateerd aan de resultaten van de deelmetingen op het betreffende model, en dus niet aan absolute waardes.

  • Voor zwart geldt, hoe lager de gemeten waarde, des te beter (=groener); hoe hoger, des te slechter (=roder).
  • Voor wit is de kleurcodering anders, want daar stellen we immers in op een specifieke helderheid van 150 cd/m². Daarom zijn waardes die deze instelling dichter benaderen groen, waardes die er vanaf wijken worden rood gekleurd - hoe meer ze afwijken, des te roder.
  • Voor het contrast is het hoogste contrast groen, het laagste rood - en de waardes er tussenin worden met tussenliggende kleuren gemarkeerd - groener is beter, roder is slechter. We benadrukken hier nog maar eens, dat het relatieve waardes zijn: een contrast van 1702:1 is erg goed, maar als het hoogst gemeten contrast 2581:1 is, wordt de eerstgenoemde waarde wel in rood gemarkeerd.
  • Bij de kleurtemperatuur zijn de vakjes blauwer gekleurd naarmate de metingen hoger zijn, geler naarmate ze lager zijn.
  • Ten slotte de kleurafwijking: hier zie je in de vakjes een getal voor de DeltaE waarde, waarbij waardes onder de drie met het blote oog amper waarneembaar zijn. De kleur van de vakjes geeft de kleurafwijking van grijs aan.

Lees ook deze monitor artikelen op Hardware.Info

Vond je deze review nuttig?

Lees dan voortaan onze uitgebreidste reviews als eerste én steun deze site, met een abonnement op Hardware.Info Magazine - nu ook alleen digitaal beschikbaar!

*