Eizo CS2420 productervaring door Foritain

Foritain 8 juli 2016 08:27
4 van de 5

Algemene waardering

Alle ervaringen van Eizo CS2420
Algemene gegevens
Aanschafdatum product juni 2016
Product verkregen via Volledig gesponsord (met tegenprestatie)
Contrast en helderheid
Kleurweergave
Reactiesnelheid
Kapotte pixels
Uiterlijk
Aansluitmogelijkheden
Zou je dit product aan anderen aanbevelen? Ja
Zou je weer monitor van Eizo kopen? Ja

Review: Eizo ColorEdge CS2420

- Inleiding
- Specificaties
- Uitpakken
- In de Praktijk
- Prestaties
- Kijkhoeken
- Conclusie

Productpagina @ Eizo

Met deze review van de Eizo CS2420 wagen wij ons voor het eerst in de wereld van de Adobe RGB weergave, ook wel bekend als Adobe “Wide Gamut” RGB. Als je reeds een professional bent die met Adobe RGB werkt zullen delen voelen als handje vasthouden, maar zoals altijd proberen we het toegankelijk te houden voor iedereen. Adobe RGB geeft, kort door de bocht, een breder spectrum aan kleuren weer waardoor je een levendiger beeld kan creëren / behouden / printen. Hierbij zijn alle drie die elementen belangrijk; je gehele workflow moet opgebouwd zijn rond dat bredere kleurenspectrum, en een Adobe RGB scherm als dit heeft dus de taak om materiaal dat in dat kleurspectrum is opgenomen accuraat weer te geven om weer verder mee te werken; duidelijk een ‘pro’ dingetje.

Dat de ColorEdge series zich op de professional richt zie je ook aan de productpagina’s die geheel focust op dat enkele element: perfecte kleurreproductie, vervolgens ondersteund door features zoals ingebouwde calibratie of in het geval van de CG2420 bijvoorbeeld de feature dat het scherm binnen drie minuten klaar staat voor professioneel foto werk (normaliter hanteer je iets van dertig minuten opwarmen). De CS2420, het instap broertje van die CG2420, is de instapper in de ColorEdge series en wordt neergezet met termen als ‘for hobbyist and prosumers’ en ‘meeting the needs of aspiring creatives’, wat klinkt als een aardig platvorm voor een eerste stap in deze wereld en tevens een vrij duidelijke doelgroep.

De Eizo ColorEdge CS2420 kost 659 euro in de BTW.

De specificaties en features van de Eizo site:

Eerst de basis: De CS2420 is een 24” scherm met een resolutie van 1920x1200 pixels, waarmee het dus een 16:10 scherm is. Afmetingen zijn vrij gangbaar / gemiddeld voor een dergelijk scherm. Het is ook ‘gewoon’ een 60Hz scherm, al zullen gamers bij de eerste alinea vermoedelijk al zijn afgehaakt. Aansluiten kan via DisplayPort, DVI-D of HDMI. Het scherm is draaibaar, kantelbaar, hoogte verstelbaar en komt zelfs met een handsvat. Mobiel schermpje dus, als is hij niet bijzonder licht.

Alles draait zoals gezegd om het 10-bit Wide Gamut IPS paneel (met 16 bit LUT) wat hier in zit. Deze kan 1,07 miljard kleuren weergeven, 99% van het Adobe RGB spectrum, 95,4% van DCI, en uiteraard 100% van het sRGB spectrum. Kijkhoeken zijn een bekende 178 graden, maximale helderheid is ook vrij typisch met 350 cd/m2 en Eizo raadt een 120 cd/m2 aan als ideaal, wat vrij gangbaar is. Extra aandacht voor de DUE, deze zorgt dat de uniformiteit van dit paneel beter is (of zou moeten zijn) dan gebruikelijk.

Eizo zou Eizo niet zijn als dit scherm geen 5 jaar garantie mee had gekregen, met on-site afhandeling.

Wat verpakking betreft weinig poespas, maar wel lekker stevig. Omdat het een test sample betreft die volgens mij aardig wat gebruikers heeft gezien ontbraken in deze doos alle kabels en de papierwinkel om jullie te tonen. Bij andere Eizo schermen zaten altijd aansluitkabels voor alle aanwezige aansluitingen, dus je mag er vanuit gaan dat bij een retail verpakking dit ook het geval is.

We beginnen met de opbouw. Exact gelijk aan de drie eerder geteste Eizo schermen: zeer stevig, prima eenvoudig, maar verwacht weinig ‘design’ in de voet.

Alvorens we naar het scherm zelf gaan bekijken we vast even de flexibiliteit vaan deze voet, en die is zoals Eizo gewoon is uitstekend. Ruim in hoogte verstelbaar, kantelbaar, draaibaar, en zelfs binnen de kanteling nog te verschuiven. Dit alles in een uitzonderlijk stevige constructie welke de indruk laat het paneel en mogelijk onszelf ruim te overleven, gevolg is wel dat het verstellen even een zetje vereist.

En dan het scherm zelf. Oersolide en ogenschijnlijk dertig jaar geleden ontworpen. Geen scherm waar je hart sneller van gaat kloppen (Oh de EV2750, die vergeten we nooit meer), maar weer zo’n constructie die een leven lang mee zal gaan.

‘Detailshots’ voor de aardigheid, tot zover er details zijn: een heel licht Eizo logo bovenin, “nauwelijks waar te nemen wanneer het scherm uit staat” (bescheiden wit wanneer hij aan staat) LEDjes rechts onderin, en we hebben het eigenlijk wel gehad.

Aansluitingen richting de pc vereisen verder geen uitleg, de handmatige power schakelaar is wel een fijne extra. Iets opvallend is de USB hub die niet alleen USB 3.0 poorten bevat, maar ook een snel-laad feature biedt.

De achterzijde is iets gezelliger met een opvallender Eizo logo, maar al met al is het toch zo zakelijk als je maar kan voorstellen. Wel handig is dat er een handsvat onder het logo zit om het scherm eenvoudig te verplaatsen.

Één van de redenen om dit scherm enige tijd op te pakken was om Adobe RGB nu eens zelf te ervaren. Dat Adobe RGB ervaren komt niet zonder consequenties komt leerden wij direct. Vooral aan het feit dat praktisch de hele software wereld uitgaat van een gebruiker met een sRGB scherm, en het is gerust gesteld een optimistische instelling dat de meeste mensen sRGB geheel kunnen weergeven op hun apparaten. De eerste indrukken met de Adobe RGB modus, nog voordat het inlezen was begonnen, waren dan ook even slikken. Kijkende naar tal van sites in de browser liet een wat onprettige, oververzadigde indruk achter wat de kleuren betreft, ook (of juist: zelfs) als je naar foto’s kijkt die op een gekalibreerd sRGB scherm juist uitstekend voor de dag komen klopt het beeld niet. Adobe RGB is dus een voordeel als je dat wil weergeven, en een nadeel voor het gros van de applicaties die er niet mee overweg kunnen. Een prettig voordeel van dit scherm dat direct naar voren kwam was dan ook dat het OSD erg overzichtelijk is en intuitief werkt. De CS2420 gebruikt wel touch knoppen, en het OSD is net zo zakelijk om te zien als het scherm zelf, maar werkt prettig. Hoewel menig gebruiker nooit in een OSD zit zal je met een Adobe RGB scherm toch af en toe moeten schakelen naar de sRGB modus die in dit scherm zit, die bij meer ‘typisch’ gebruik duidelijk de voorkeur geniet. In deze sRGB modus maakt het scherm wel een knappe indruk tot zover sRGB schermen gaat, met een bijzonder knappe en prettige weergave die weinig te wensen over laat in alledaagse taken, inclusief sRGB fotografie.

Maar terug naar de focus feature, iets wat ik echt wilde ervaren, dus dit maal gewapend met onze D5100 in de Adobe RGB modus om een beter gevoel te krijgen van wat dat nou inhoud. Helaas wel iets wat lastig is om in beeld te brengen in een review die jullie in een browser, maar er valt wel wat voor te zeggen: de eenvoudigste (en ietwat cliché) manier om het te stellen is dat de kleuren wel degelijk meer sprankelen dan in gelijke plaatjes in de sRGB modus. Daarbij volgen direct weer overwegingen: in hoeverre het een echt voordeel is hangt sterk af van het type foto, en om de verschillen in beeld te brengen moet je niet alleen je camera afstellen, maar ook de software (bijvoorbeeld Photoshop) er gebruik van laten maken, en dat dus naast het feit dat je er een speciaal scherm voor nodig hebt. Al met al hebben we dus best wat overwegingen, waardoor ons enthousiasme over ‘iets’ sprankelendere kleuren niet bijster groot was, met daarbovenop nog eens het feit dat we vervolgens weinig konden doen met het resultaat anders dan hem naar een betere fotostudio opsturen: Met een typische thuisprinter foto’s afdrukken wil je eigenlijk niet, delen met anderen via bekende methodes doet de ‘winst’ ook weer verdwijnen. In een tijd dat alles snel en handig moet (lees: facebook, whatsapp, etc) werken we nu in het exact tegenovergestelde. Hiermee werd dus duidelijk dat Adobe RGB niet iets is om ‘even’ in te stappen, maar de focus en tijd vereist (verdient) van een ware liefhebber, iets wat lastig op te brengen is in onze situatie.

Daarin ga ik dus iets te ver voorbij aan het feit dat wij eigenlijk niet de doelgroep zijn van Adobe RGB, want met ‘beter’ beeldmateriaal (lees: betere foto’s van anderen) valt er wel duidelijk wat voor te zeggen en als je op zoek gaat naar knappe voorbeelden kom je serieus indrukwekkend beeldmateriaal tegen (van anderen). Daarbij weet ik dat er voldoende mensen zijn die een stuk sterkere emoties hebben als het om het zien van kleuren aankomt, wat dat betreft ben ik helaas van een iets ander hout gesneden. Als het aankomt op prints (maar dan hebben we het niet over onze typische printers in huis) kan je veilig stellen dat sRGB wel beperkingen heeft wat betreft indruk maken op het menselijk oog, dus voor professionele doelstellingen kan ik het mij nog inbeelden, mits de afgebeelde kwaliteit ook iets oplevert. Nu wil je bij voorkeur reviewen met de doelgroep in het achterhoofd, echter is het lastig in te schatten wat een Adobe RGB Pro nu daadwerkelijk zou willen. Keren we terug naar wat Eizo aangaf als doelgroep (aspiring creatives) komen toch ook wat bedenkingen naar voren: Willen zij echt geen hogere DPI (24” en 1200p is wel een beetje achterhaald) en een design om van te genieten? Twee elementen die in de praktijkervaring absoluut als opmerkelijk naar voren kwamen met een knap Eizo 27” 1440p sRGB scherm er naast en, zeker wanneer je ook andere taken doet, het scherm wat oubollig doen overkomen met uitzondering van de kleuren zelf. Met de veronderstelling dat ik de ‘Pro’ die weet wat hij of zij wil toch niets kan vertellen over kleurweergave wellicht beter om door te gaan naar testresultaten:

Met behulp van de X-Rite iDisplay Pro heb ik dit scherm aan enkele tests onderworpen. Geen extreme lijsten met testresultaten, maar hopelijk een begrijpelijke samenvatting voor iedereen in een overzicht wat in korte tijd te begrijpen moet zijn en daarbij een duidelijk beeld te schetsen van de prestaties.

We beginnen met het scherm in de AdobeRGB modus en gaan kijken naar de kleurweergave bij een helderheid van ~125 cd/m2. Hier zien we een nette gammawaarde van 2,17 en een minimum helderheid van 0,15 cd/m2, het hierdoor resulterende contrast is 809:1 wat een keurige score is bij deze helderheid. Omdat de naam ‘Adobe RGB’ copyright geneuzel kan geven wordt soms de term ‘Clay RGB’ gebruikt in software zoals deze DispCalGUI, maar die twee zijn inhoudelijk gelijk. We zien dat het scherm de claim van 99% waar lijkt te maken, de gekleurde lijn ligt praktisch over de stippellijn (ClayRGB Spectrum) heen. De kleine afwijking in de rode hoek is een bekende beperking van deze colorimeter.

Het scherm is, pre-softwarecalibratie, uitzonderlijk nauwkeurig wat de kleurweergave betreft. De vuistregel is 3 Delta E afwijking als minimaal vereiste om ‘zichtbaar’ te verschillen te zien, en de gemeten waardes (de groene waardes in de tabel) liggen allemaal ruim achter de komma. Hetzelfde gaat op voor de grijsweergave. Dit strookt ook met de ervaring: de weergave is erg prettig.

Ook de aanwezige DUE (Digital Uniformity Equalizer) toont zijn meerwaarde. Normaliter wijken de randen of hoeken van het scherm redelijk af van de prestaties in het midden, maar daar is hier geen sprake van, een echt ColorEdge pluspuntje. Met 1,17% als de hoogst gemeten afwijking van de helderheid (relativeren: zelfs 10% is lastig te zien en als ‘goed’ te beoordelen) en 1,37% maximale afwijking van de kleurtemperatuur scoort het scherm uitzonderlijk op gebied van uniformiteit. Dit is straks bij de sRGB modus op 100% helderheid overigens niet noemenswaardig anders, mocht je denken dat dit te danken is aan een beperkte helderheid.

Omdat ik vermoed dat niemand 100% van de tijd in Adobe RGB modus zal werken even wat metingen in de sRGB modus, ditmaal met maximale helderheid. Wederom zien we een uitstekende nauwkeurigheid van de kleuren en grijsweergave. Op de maximale helderheid zien we 329 cd/m2, iets minder dan de 350 op papier, maar nog altijd een flinke bak licht. Gammawaarde is hier zelfs de ideale 2,20. Contrast is met een minimale helderheid van 0,42 cd/m2 779:1, net als de maximale helderheid minder dan de opgegeven waarde van 1000:1 die vermoedelijk enkel met een specifieke instelling te behalen valt. sRGB kleurbereik is uiteraard geen issue, maar fijn dat hij praktisch perfect wordt neergezet in deze specifieke modus. De kleine afwijking in het witpunt is vermoedelijk wel een gevolg van de afstelling, maar is eenvoudig aan te passen.

Ook in sRGB modus en op volle helderheid zien we een uitstekende uniformiteit. Grootste afwijking in de helderheid is een schamele 1,04%, in de kleurtemperatuur 2%.

Het zal dan ook niet als verrassing komen dat er van backlight bleeding feitelijk geen sprake is.

Net als de meetresultaten zijn de kijkhoeken uitstekend in orde. In de extremen vinden we uiteraard wel duidelijk verminderde helderheid en in de diagonalen zien we onvermijdelijk wat IPS glow, maar dan zit je wel flink buiten praktische hoeken. Met twee mensen achter het scherm, of een derde die achter je staat vanuit kleine een hoek van boven, is de weergave bijzonder goed in orde. Net als de prestaties doen vermoeden maakt de kijkervaring gewoon indruk, met of zonder (praktische) kijkhoek.

Spelen met Adobe RGB is een interessant en leerzame ervaring, maar één die vanuit het oogpunt van een all-round gebruiker m.i. meer kanttekeningen met zich meebrengt dan plezier, het is simpelweg niet iets wat je ‘even’ oppakt. Je gehele workflow, van de opnames tot het verwerken en het publiceren, moet allemaal speciaal op Adobe RGB zijn gericht, wil je een 'mooiere'foto vervolgens delen? Vergeet het maar als je denkt dat je foto’s via social media of andere gebruikelijke kanalen er maar één haar beter uit zien. Het biedt voordelen bij (hoog niveau) printing, of wellicht als jouw materiaal ergens een productie in gaat, maar voor thuis? Lastig aan te raden, en voor ons dan ook iets wat wij voorlopig weer achter ons laten. Voor zij die zich afvragen of het zin heeft voor hun hobby fotografie? Ik denk enkel als je jezelf reeds een semi-pro vindt die graag serieus pro wilt worden of bewust veel in print doet, of nu een beetje ongelukkig bent met de kleuren in je afbeeldingen, maar anders dan dat maak je het jezelf veel makkelijker om alles ‘gewoon’ in sRGB te houden, al was het maar dat het gros van de IT (platformen, schermen, mobiele devices, etc) uitgaan van sRGB.

Om je in je eventuele Adobe RGB workflow te ondersteunen heb je natuurlijk een scherm nodig die die pittige uitdaging aan kan, met zowel het benodigde bereik als prestaties die op een dergelijk niveau meekunnen. Daar is de Eizo ColorEdge reeks feitelijk voor gemaakt, met tal van prijzige en featurerijke schermen. Het is wat dat betreft bewonderingswaardig dat de instapper in die familie (met de meeste ColorEdge schermen een stukje hoger in de prijs) wat pure prestaties betreft erg indruk maakt: wat kleurbereik, accurate kleurweergave, kijkhoeken en uniformiteit betreft is het bijzonder een knap paneel. Op de prestaties valt feitelijk weinig af te dingen, zeker als je er (en als je op dat niveau werkt doe je dat toch) nog verder kalibreert of wenst te kalibreren kan je er blindelings op vertrouwen dat dit scherm de hele handel zeer nauwkeurig weer kan geven. Positief is ook het feit dat zowel de Adobe RGB als sRGB modi gewoon helemaal kloppen. Het scherm is ook oerdegelijk en lekker verstelbaar voor welke werkhouding dan ook, en in een vacuum bekeken is het gewoon een heel erg goed scherm. Getallen terzijde moet je ook stellen dat wanneer je naar dit scherm kijkt gewoon heel erg gelukkig wordt van wat je ziet.

Toch voelt de ervaring met de CS2420 een beetje als een nieuwe realityshow genaamd ‘Scherm zoekt doelgroep’, want de kanttekeningen gaan verder dan enkel die gerelateerd aan de gevoelige Adobe RGB workflow. Om te beginnen is de combinatie 24” en 1200p wat ouderwets, maar ik vermoed dat een ‘aspiring creative’, de eerste mogelijke doelgroep, ook iets aantrekkelijks op zijn bureau aspireert, wat de CS2420 simpelweg niet is; veel zakelijker komen ze niet. Je moet je goed afvragen of je bijvoorbeeld niet een 27” 1440p scherm (hogere DPI dus scherper, en meer netto werkruimte) wil met een knappere vormgeving welke bij zowel Adobe RGB als al je niet-Adobe RGB taken van andere mooie voordelen weet te voorzien. Nu staat Dell ook niet bekend om zijn ‘sexy’ schermen, maar (om maar iets te noemen) de UP2716D oogt iets moderner, is groter, biedt een hogere resolutie, en tevens een 99% Adobe RGB bereik voor ruim 150 euro minder. Hoewel de fabrieksinstelling vermoedelijk niet exact aan Eizo zal tippen, en laten we ook Eizo hun 5 jaar garantie niet vergeten, laat dat wel budget over om in elk geval één van die twee punten op te vangen. De meegeleverde kalibratie- en afstel software van Eizo is wellicht nog een handige extra, maar ook die is aardig op te vangen met alternatieve (inclusief gratis) tools. Uitgaande dat die aspiring creative meer wil dan enkel die-hard Adobe RGB taken is de Eizo CS2420, ondanks al zijn knappe kunnen, toch een tough sell voor die groep.

Aan de andere kant hebben we dan nog de echte Pro, de studio die per sé Adobe RGB panelen nodig heeft met deze prestaties en/of op Eizo wil vertrouwen. Als je op dat niveau werkt twijfel ik ook aan de resolutie (of eigenlijk de DPI), maar zelfs als dat geen issue is twijfel ik aan het feit of de luxere broer de CG2420 geen logischere keuze is. Het luxere model heeft o.a. ingebouwde kalibratiesensor, zonnekap, hogere contrastwaardes en nog iets groter kleurbereik (98% DCI-P3), daarbij met de veronderstelling dat de ingebouwde kalibratie alleen al voldoende tijd en dus geld bespaard. Dat is dan ook de uitdaging van elk product wat zich als ‘budget pro’ wenst te positioneren; waar luxere modellen voor consumenten ogenschijnlijk forse meerprijs lijken te hebben zijn zaken die de productiviteit verhogen in de zakelijke hoek die investeringen snel waard, zeker als je dit scherm over vijf jaar afschrijft. Ook als je als beginnend professional een beetje aan dergelijke kwaliteit komt ruiken en de keuze heeft gemaakt een upgrade aan te schaffen lijkt het mij ook gedegen advies om in elk geval de luxere ColorEdge uitvoeringen te overwegen en voorbij de ogenschijnlijk forse meerprijs te kijken.

Hierdoor lijkt de oerdegelijke, knap presterende Eizo ColorEdge CS2420 een beetje tussen wal en schip te belanden waar zaken als top beeld, fysieke flexibiliteit en ook garantie weinig aan kunnen doen. Dat Eizo een indrukwekkend beeldscherm kan produceren wisten we al en wordt ook nogmaals bevestigd, maar ook binnen eigen kamp zien we sterke concurrentie. Als deze featureset exact aan jouw eisen voldoet dan heb je er absoluut een top scherm aan, maar laat mij dan svp even weten wat jouw gebruiksscenario is voor dit model, en wat de gedachtegang is (of was) met betrekking tot een luxere uitvoering.

Enkele hogere res fotos voor de liefhebber, klikken voor de volledige versie:

Terug naar boven

Vergelijk  

Product

Prijs

Eizo CS2420

Eizo CS2420

  • 24 inch
  • 1920x1200
  • 94 ppi
  • IPS / PLS / AHVA
  • HDMI
  • DisplayPort
  • 15 ms
  • 350 cd/m²
  • 1000 : 1

€ 627,00

18 winkels
0
*

Deze gebruiker heeft nog geen foto's geupload.