Warmteprobleem Ivy Bridge verklaard door koelpasta?

Door , bron: Overclockers.com


Intel's nieuwe 'Ivy Bridge' processors lijken bij het overklokken een stuk warmer te worden dan de vorige 'Sandy Bridge' generatie. Doordat de chip moeilijker te koelen is stijgt de temperatuur sneller naar een kritisch niveau, waarop het systeem vastloopt of waarop de processor fouten begint te produceren bij het benchmarken. De hoge temperatuur ten opzichte van de oudere generatie Sandy Bridge processors is opmerkelijk, want de nieuwe Ivy Bridge familie zou op papier een stuk zuiniger moeten zijn door het kleinere chipoppervlak en het gebruik van nieuwe 3D 'Tri-gate' transistortechnologie.

Waar overklokkers met een goede Sandy Bridge processor, een high-end moederbord en stevige luchtkoeling vaak de 5 GHz grens weten te doorbreken, is deze kloksnelheid met een nieuwe Ivy Bridge bijna onhaalbaar. Wij kwamen bijvoorbeeld met een Swiftech Apogee waterkoelsysteem en een 480 mm radiator niet verder dan 4,85 GHz bij 1,4 Vcore, omdat de warmste core al snel de 88 graden Celsius aantikte. Een Core i7 2600K quad-core van de vorige generatie wisten we op dit testplatform vervolgens op te voeren tot een veel hogere snelheid van 5,3 GHz, waarbij ook nog eens een hoger voltage werd gebruikt van 1,58 Vcore. Deze i7 2600K processor werd tijdens het benchmarken niet warmer dan 84 graden Celsius. De Core i5 3570 quad-core die we als review sample mochten gebruiken kwam niet verder dan 4,7 GHz, een overklok die opnieuw werd tegengehouden door snel oplopende temperaturen van de cores.

Kleinere chip?

De meest logische verklaring die op verschillende fora circuleert is dat de Ivy Bridge processor qua oppervlakte kleiner is dan de Sandy Bridge (~160 mm² versus ~216 mm²), waardoor deze zijn warmte minder effectief kan overbrengen naar de metalen heatspreader. Dit klinkt aannemelijk, maar blijkt niet het grootste probleem te zijn. Bij Overclockers.com kregen ze het voor elkaar om een quad-core 'Ivy Bridge' processor te ontdoen van zijn metalen heatspreader, waarna duidelijk werd dat Intel een ander soort warmtegeleider gebruikt op de nieuwe generatie processors. In plaats van een elektrisch niet-geleidend soldeermiddel (zoals bij de 'Sandy Bridge' generatie processors) heeft Intel op het betreffende sample van de 'Ivy Bridge' quad-core een ander soort witte koelpasta gebruikt.

Overclockers.com ontdekte witte koelpasta in Ivy Bridge processor

Koelpasta in plaats van soldeer

Volgens een ruwe schatting van Overclockers.com heeft deze pasta een warmtegeleidende capaciteit van 5 watt per meter Kelvin (W/mK), tegenover 80 W/mk voor het niet-geleidende soldeersel wat Intel op de vorige generatie processor gebruikte. Dat verklaart waarom de Ivy Bridge bij het overklokken zo snel warm wordt: de chip kan simpelweg zijn warmte niet zo effectief overbrengen naar de heatsink. Een goede processorkoeler kan hier weinig verandering in brengen, want als de heatspreader door het slechte contact met de processor minder opwarmt valt er voor de CPU-koeler die in contact staat met de processor ook minder te koelen. Volgens Overclockers.com kan een goede Sandy Bridge quadcore worden opgevoerd tot 4,5 GHz en toch niet veel warmer worden dan 60 graden Celsius met een goede processorkoeler, terwijl een Ivy Bridge quad-core op diezelfde snelheid richting de 80 tot 90 graden Celsius opwarmt.

Het is te hopen dat Intel deze verandering snel terugdraait of dat het probleem alleen van toepassing is op de eerste lichting processors, want het kan niet de bedoeling zijn dan een nieuwe generatie processor die in theorie zuiniger is zoveel warmer wordt dan zijn voorganger. Zeker niet als eerder al is aangetoond dat de processor snelheden tot 7 GHz kan halen met vloeibare stikstof.


Vandaag in het nieuws

*