Voor streamers, podcasters en gouden keeltjes: 6 USB-microfoons review

7 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Microfoon en interface in één
  3. 3. Opnamekarakteristiek
  4. 4. De test
  5. 5. ASUS RoG Strix Magnus
  6. 6. Avermedia AM310
  7. 7. Blue Snowball
  8. 8. Blue Yeti
  9. 9. HyperX Quadcast
  10. 10. Razer Seiren X
  11. 11. Conclusie
  12. 12. Besproken producten
  13. 13. Reacties

Inleiding

Usb-microfoons zijn in opkomst. Deze gemakkelijk installeerbare apparaten bieden goede geluidskwaliteit bij spraakopname en zijn daardoor populair bij gamestreamers, podcastmakers en mensen die video voice-overs inspreken. Wij testten er zes.

Het is wellicht een open deur, maar als je stemgeluid met hoge kwaliteit wilt opnemen, is een goede microfoon noodzakelijk. Of je nu games streamt waarbij je tegen jouw publiek praat, podcasts opneemt of voice-overs inspreekt voor video’s: als de geluidskwaliteit niet goed is, haken kijkers en luisteraars al snel af. Sterker nog, uit onderzoek blijkt dat veel mensen zich meer storen aan slecht geluid, dan aan slechte videokwaliteit.

Headsetmicrofoons

Nu koop je voor een paar tientjes bij vele merken headsets die beschikken over een redelijke of zelfs goede koptelefoon én over een ingebouwde microfoon. De kans dat je zelf zo’n headset hebt is groot en bij onze reviews van headsets zijn we regelmatig positief over de geluidskwaliteit van de microfoons, dus waarom zou je op zoek gaan naar een losse microfoon? Het antwoord ligt hem in de karakteristiek van het geluid dat verschillende soorten microfoons opnemen.

Headsetmicrofoons komen meestal vanuit de linkeroorschelp naar voren op een staafje dat de microfooncapsule vlak bij je mond brengt, waardoor stemgeluid gemakkelijk opgepikt wordt. Nadeel is dat de plaatsing van de microfoon ten opzichte van de mond gevoelig kan zijn. Te ver naar beneden of opzij en je mist een deel van de hoge tonen, te dicht voor de mond en je krijgt snel last van ‘ploppende’ p- en t-klanken en sissende s-sen. Om dat tegen te gaan zijn headsetmicrofoons vaak voorzien van plop-filters, die sterke wisselingen in geluidsdruk wat verminderen, maar daardoor ook het geluidsbeeld wat troebeler en minder sprankelend kunnen maken. Zeker bij headsets in het betaalbare segment zijn de ingebouwde microfoons daarom vaak een compromis, waarvan opnames niet écht lekker klinken en je in veel gevallen het gevoel krijgt dat het geluid van heel dichtbij opgenomen is, en weinig ‘lucht’ bevat. Dat is prima als het alleen om verstaanbaarheid gaat, maar het is niet comfortabel om langere tijd naar te luisteren.

Een microfoon die wat verder van de spreker verwijderd is, klinkt vaak een stuk prettiger. Problemen met ploppen en sissen zijn sowieso minder aanwezig als de spreker meer dan een paar centimeter afstand tot de microfoon heeft. Grotere microfoons kunnen daarnaast ook gebruik maken van betere voorversterkers, analoog-digitaal converters en grotere en gevoeligere microfooncapsules, die doorgaans beter klinken dan de mini-microfoons in headsets.

Nu zou je natuurlijk een zang- of een spraakmicrofoon kunnen gebruiken om gamestreams, podcasts en voice overs op te nemen; sommige veeleisende content creators doen dat ook. Nadeel van de meeste (semi)professionele microfoons is dat deze een gebalanceerde XLR-uitgang hebben, die niet zomaar op een pc is aan te sluiten. Je hebt dan een mengpaneel of een audio-interface met XLR-ingangen nodig, wat de kosten opdrijft en het gebruiksgemak niet ten goede komt. Sinds enkele jaren zien we daarom een nieuwe productgroep, die het gat tussen ‘simpele’ headsetmicroons en duurdere en minder gebruiksvriendelijke professionele oplossingen overbrugt: de usb-microfoon.

Microfoon en interface in één

USB-microfoons worden zoals de naam aangeeft via usb met de computer verbonden. In de meeste gevallen doet zo’n usb-microfoon zich voor als een standaard audio-interface, waardoor je in Windows geen driver hoeft te installeren. Het is een kwestie van insteken, wachten tot Windows het apparaat herkent en zelf op de achtergrond drivers installeert, en de usb-microfoon is als standaard opnameapparaat beschikbaar voor gebruik.

Usb-microfoons zijn feitelijk een combinatie van één of meerdere microfoonmodules (meer daarover verderop) een voorversterker, AD-converter en een audio-interface die de signalen via usb verstuurt naar de computer. In sommige gevallen doet de microfoon ook dienst als externe geluidskaart waarop je een hoofdtelefoon kunt aansluiten. Dat is niet alleen handig om jezelf te horen tijdens het opnemen, maar maakt het ook mogelijk om tegelijkertijd eventuele gesprekspartners te horen.

Opnamekarakteristiek

Microfoonmodules kunnen verschillende karakteristieken hebben, geschikt voor verschillende gebruiksdoelen. De meeste microfoons hebben een zogenaamde nier- of cardioid-karakteristiek, waarbij de module geluid dat vanaf de voorzijde komt goed oppakt, maar geluid van opzij en zeker van achteren minder luid registreert. Voor gebruik met één spreker is dat ideaal: je kan stemgeluid zo goed opnemen, terwijl storend omgevingsgeluid automatisch onderdrukt wordt. Omnidirectionele microfoons pikken geluid juist van alle kanten op en zijn dus geschikter als je al het geluid in een ruimte wilt vastleggen.

Alle microfoons die wij testten hebben standaard een cardioid-karakteristiek, maar een aantal modellen kan meer. De Asus RoG Strix Magnus, Blue Yeti en HyperX Quadcast beschikken namelijk niet over één, maar over drie microfoonmodules, waarmee ze verschillende opties bieden. Deze microfoons kunnen ook allemaal in stereomodus werken, waarbij geluid van links en van rechts los van elkaar wordt opgepikt. Dat is bijvoorbeeld bruikbaar voor muziekopnames. Asus gebruikt de extra microfoons ook om een active noise cancelling modus te bieden, waarbij verschillend omgevingsgeluid dat door de twee zij-microfoons wordt opgepikt, actief digitaal wordt weggefilterd. De Blue Yeti en HyperX Quadcast bieden die functie niet, maar kennen wel een zogenaamde bidirectionele modus, waarbij de microfoon gewoon mono werkt, maar alleen geluid recht van voren én recht van achteren opvangt. Die functie is bijvoorbeeld bruikbaar voor interviews, waarbij je de microfoon tussen twee personen in plaatst. De microfoons van Blue en HyperX kunnen daarnaast ook in omnidirectionele modus werken, waarbij het geluid van alle drie de modules juist wordt gecombineerd, om zo rondom op te nemen.

De test

Wij hebben alle microfoons getest op de manier waarop ze bedoeld zijn: achter een pc dus. Of meer specifiek, staand op tafel net voor het keyboard, op ongeveer 20 centimeter afstand tot de mond van de spreker.

We hebben de microfoons getest met alle verschillende instellingen die zie bieden en zowel zonder als ook met achtergrondgeluid. Voor dat achtergrondgeluid kozen we de ASMR: Office Noise track van ASMR HD op Spotify, die we via stereoluidsprekers verderop in de ruimte achter de monitor steeds op hetzelfde niveau afspeelden. Door tegelijkertijd ook te spreken, konden we beoordelen in hoeverre de microfoons omgevingsgeluid al dan niet oppikken.

Daarnaast testten we ook of (in)directe contactgeluiden goed hoorbaar zijn. Alle microfoons zijn bedoeld om op het bureau gezet te worden en tijdens de spraaktest hebben we getypt op een mechanisch keyboard, zijn we met onze nagels over het bureau gegaan en hebben we met onze knokkels zachtjes op het bureau getrommeld. Dit soort contactgeluiden willen we natuurlijk liever niet in de opnames terug horen. Voor de spraaktest gebruikten we steeds hetzelfde setje Harvard Sentences, een standaard collectie zinnen die een mix van verschillende klanken bevat en veel gebruikt wordt om spraakopname en distributie te testen.

ASUS RoG Strix Magnus

We bespreken de producten op alfabetische volgorde. De eerste microfoon die we zodoende behandelen is de RoG Strix Magnus van Asus, die met gemiddeld 184 euro meteen ook de duurste uit de test is. Het RoG Strix in de naam geeft aan dat de primaire doelgroep voor deze microfoon gamers is. De Magnus is een aparte microfoon, die als enig model in de test wordt geleverd zonder een voet. De bedoeling is dat je de brede microfoon recht voor je op het bureau zet, zodat je er met je handen omheen op je keyboard kunt werken. De microfoon heeft een platte kant met daarin rgb led-verlichting verwerkt, die naar de monitor (en webcam) gericht dient te worden, terwijl de bollere achterzijde naar de gebruiker wijst.

Asus RoG Strix Magnus Gaming

Aan die achterzijde vinden we meerdere knoppen en aansluitingen. En eerste is er een usb type-a poort die – met een speciale kabel – met de pc verbonden wordt. Wij zijn niet zo’n voorstander van custom-kabels, en we begrijpen niet helemaal waarom Asus geen standaard micro- of mini-usb poort gebruikt. Bovendien is deze kabel relatief kort en erg dik en stug is. Boven de usb-ingang vinden we een led-knop die de ingebouwde rgb-verlichting tussen verschillende modi laat schakelen. Bediening hiervan kan ook via de Aura Sync software van Asus, om zo naadloos mee te doen met andere rgb-accessoires. Boven de knop voor de led-verlichting is een knop om de microfoon te dempen. Ook vinden we achterop een 3,5 mm hoofdtelefoon aansluiting, een 3,5 mm aux-ingang en twee grote draaiknoppen voor het traploos instellen van het volume van de microfoon en de hoofdtelefoonuitgang. Als laatste is er een usb-uitgang, een 1-poorts hub dus feitelijk, waarop je een extra usb-apparaat kunt aansluiten.

Asus RoG Strix Magnus Gaming

De RoG Strix Magnus heeft aan de bovenzijde een metalen grille, waaronder drie microfoonmodules schuilgaan. De middelste is schuin omhoog naar de gebruiker gericht, terwijl de linker- en rechter microfoons schuin opzij wijzen. Een schakelaar laat de Magnus in drie verschillende modi werken: als normale mono-microfoon met nierkarakteristiek, in stereomodus en in active noise cancelling modus, waarbij geluiden die de linker- en rechtermicrofoon anders opvangen dan de centrale microfoon digitaal worden verwijderd. Gebruik je die laatste modus, dan wordt het geluid via de koptelefoonuitgang met lichte vertraging weergegeven, in de normale- en stereomodus is er geen vertraging.

De geluidskwaliteit van de RoG Strix Magnus is goed, maar de microfoon legt wat nadruk op het lagere frequentiebereik. Stemgeluid klinkt hierdoor weinig levendig, omdat we in het hoog relatief wat missen. Wat verder opvalt is dat de microfoon veel geluid van de tafel en het keyboard oppikt. Op zich geen wonder, want de Magnus is licht van bouw en de behuizing staat direct op de tafel. Schakelen we de microfoon over naar stereomodus, dan wordt het geluid duidelijk veel ruimtelijker, en is goed te horen waar het geluid vandaan komt. Althans, omgekeerd: spreek je vanaf de linkerkant in de microfoon, dan hoor je het geluid van rechts, en vice versa. Dat is handig voor als je streamt (voor de kijkers beweegt het geluid immers wél de goede kant op), maar wel iets om rekening mee te houden.

Met de active noise cancelling wordt het geluid duidelijk minder helder en wordt omgevingsgeluid dynamisch gedempt. Dat wil zeggen dat er meer gedempt wordt als er meer geluid is. Dat klinkt logisch, maar als je bijvoorbeeld tegelijkertijd typt en praat, gaat ook de kwaliteit van de spraakopname sterk achteruit, omdat de software het typegeluid probeert weg te filteren. Wij zouden deze stand dus niet aanraden als je geluidskwaliteit heel belangrijk vindt.

Avermedia AM310

De tweede microfoon die wij testten is de AM310 van van Avermedia. Deze microfoon is al geruime tijd op de markt en inmiddels zelfs van de site van Avermedia verdwenen, maar nog altijd goed verkrijgbaar voor gemiddeld 99 euro. De AM310 is een fraaie microfoon met een zware metalen behuizing. De microfoon wordt geleverd met een kleine, eveneens van metaal gemaakte voet, waar het apparaat stevig op staat. De plastic adapter die de microfoon met de hals verbindt heeft een standaard 5/8” aansluiting, zodat deze ook op microfoonstandaards of -armen van andere merken gemonteerd worden.

AverMedia 310 USB Microphone AM310

Wat mogelijkheden betreft is de AM130 beperkt. Het opnamepatroon heeft een nierkarakteristiek en kan niet aangepast worden.  Aan de achterzijde vinden we een 3,5mm hoofdtelefoonaansluiting en een schakelaar die de hoofdtelefoon tussen PC en Monitor laat switchen. In de pc-stand doet de microfoon dienst als externe geluidskaart, waarop je alle audio van je pc kunt horen, maar geluid licht vertraagd is, zodat je ook jezelf met een kleine vertraging hoort. De monitor-stand laat alleen het eigen stemgeluid via de hoofdtelefoon horen, maar dan zonder vertraging. Een volumeknop voorop de microfoon stelt het volume van de hoofdtelefoon – niet van de microfoon – in, maar bij indrukken van die volumeknop wordt juist de microfoon gedempt. Dat is niet heel logisch, maar een blauw-rode led geeft wel duidelijk aan of de microfoon werkt of gedempt is.

De geluidskwaliteit van de Avermedia AM310 is goed, de microfoon klinkt mooi vlak en neutraal. Pluspunt is dat de AM310 slechts heel beperkt contactgeluid oppikt. Krassen met nagels over de tafel is eigenlijk helemaal niet hoorbaar en ook het tikken met de knokkels op het tafelblad wordt goed onderdrukt. Het typegeluid van ons mechanische toetsenbord is beperkt hoorbaar, al merken we dat het geluid dat we wél hoorden wat dreunend is. De richtingsgevoeligheid van de microfoon is goed, alleen geluid van de voorzijde wordt duidelijk opgepikt. Ook het omgevingsgeluid dat we via luidsprekers verderop in de ruimte afspelen wordt relatief goed onderdrukt. Al met al zijn de instelmogelijkheden van de AM310 dus beperkt, maar het is een prima microfoon voor zijn primaire doel, spraakopname.

Blue Snowball

Blue Microphones is een van de marktleiders op het gebied van usb-microfoons en in deze test bekijken wij twee apparaten, de goedkopere Snowball en de duurdere Yeti. De ronde Blue Snowball is meteen de goedkoopste microfoon uit de test, met een gemiddelde prijs van zo'n 83 euro. Voor dat geld krijg je een ronde microfoon ter grootte van forse tennisbal, die op het meegeleverde driepootstatief of op elke ander standaard met 5/8” draad gemonteerd kan worden. De vorm van de microfoon en grille en het chromekleurige logo geven de Snowball een retro-look, die doet denken aan oude microfoons uit het begin van de vorige eeuw.

Blue Microphones Snowball Black

De Snowball heeft aan de achterzijde een usb-b poort en een schuifschakelaar met drie standen, verder niets. Er is dus geen hoofdtelefoonaansluiting en ook mute- en volumeknoppen ontbreken. De schakelaar laat de microfoon wisselen tussen nier-modus, nier-modus met 20dB demping en omnidirectionele modus, waarbij geluid van alle kanten wordt opgepikt. De 20dB modus is volgens Blue bedoeld om geluid in zeer luide omgevingen of van hard spelende instrumenten op te nemen, tijdens normaal pc-gebruik zal je deze niet nodig hebben. De omnidirectionele modus neemt geluid van alle kanten op en doet dat vrij aardig, al is letterlijk al het omgevingsgeluid dan goed hoorbaar en is ook het ruisniveau naar onze mening aan de hoge kant.

Testen we de Snowball in de modus met nierkarakteristiek, dan zijn de resultaten beter. Beter, maar niet geweldig. De Snowball klinkt vlak en een beetje zielloos, met nadruk op het middenbereik. In combinatie met de meegeleverde driepoot worden geluiden van tikken het krassen op de tafel bovendien vrij duidelijk oppikt en ook ons keyboard is relatief hard hoorbaar. Spraak is overigens prima verstaanbaar, maar klinkt minder prettig dan met de hiervoor besproken modellen.

Blue Yeti

Blue’s populariteit is met name te danken aan één model, de Blue Yeti, die al sinds 2010 verkocht wordt en nog altijd voor zo’n 135 euro tot twee tientjes minder verkrijgbaar is. Ook deze microfoon heeft een retro-look, maar op een heel andere manier dan de Snowball. De Yeti is namelijk langwerpig, met aan de bovenkant een grote metalen plopkap, die drie microfoonmodules aan het zicht onttrekt.

Blue Microphones Yeti USB Microphone Blackout

De Yeti wordt geleverd met een zware, metalen standaard waarin de microfoon naar achter versteld kan worden en waarop we aan de voorzijde een grote volumeknop voor de hoofdtelefoon en dempknop voor de microfoon vinden. Onderop de microfoon bevinden zich een micro-usb poort voor verbinding met de pc, een 5/8”-aansluiting voor montage op andere microfoonstandaards en een 3,5 mm hoofdtelefoonaansluiting. Aan de achterzijde ten slotte, de kant die richting de monitor wijst, vinden we een grote gain-knop, die het niveau van de microfoon laat instellen en een mode-switch die bepaalt hoe de microfoon werkt.

De Yeti heeft dus drie microfoonmodules, maar anders dan bij de Magnus van Asus, die alle drie de microfoons in een W-vorm richting de gebruiker heeft gericht, zijn de modules bij de Yeti in een Y-vorm opgesteld. Eén microfoon wijst naar de gebruiker, de ander twee schuin naar voren in tegenovergestelde richting. Met deze opstelling kan Blue verschillende karakteristieken verkrijgen. Allereerst natuurlijk de standaard nierkarakteristiek, waarbij alleen de microfoon aan de voorzijde gebruikt wordt. Daarnaast is er een omnidirectionele modus, die het geluid van alle drie de modules samenvoegt en zo rondom geluid opneemt. Ten slotte kan de microfoon in bidirectionele en stereomodus werken. De stereomodus werkt net als die van de Asus Magnus: de Yeti voert dan een stereosignaal uit, waarbij duidelijk hoorbaar is of geluid van links of van rechts komt. In de bidirectionele modus neemt de microfoon alleen geluid dat van de voor- en de achterkant komt op, geluid van de zijkanten wordt zoveel mogelijk onderdrukt. Het resultaat is een monosignaal, dat goed bruikbaar is voor bijvoorbeeld interviews.

Over de kwaliteit van de Yeti zijn we zeer te spreken. De microfoon klinkt relatief ‘warm’, zonder dat lage tonen overdreven aanwezig zijn. Ondanks de grote plopkap is de Yeti wel gevoelig voor P’s en T’s als je van dichtbij spreekt. Houdt dus minimaal een centimeter of tien afstand tot de microfoon. Wat ook opvalt is dat de Yeti, net als de Snowball, lichte maar hoorbare ruis produceert, ook in de niermodus. Deze ruis is in de opnames hoorbaar. De ingebouwde hoofdtelefoonversterker geeft het geluid in alle modi zonder vertraging door, zodat je goed kan monitoren wat er opgenomen wordt. De Yeti heeft echter ook een nadeel. Ondanks de zware bouw en stevige voet pakt de microfoon bovengemiddeld veel contactgeluid op, vooral het trommelen met de knokkels op de tafel levert een hard en laag dreunen geluid op.

HyperX Quadcast

Een van de nieuwste modellen uit de test is Quadcast van HyperX die gemiddeld 140 euro kost. De langwerpige, kokervormige microfoon is een opvallende verschijning met zijn rode ingebouwde plopkap en rode elastieken spider die de microfoon akoestisch moet ontkoppelen van de meegeleverde tafelstandaard. Zodra je de microfoon met een pc verbindt, licht het rode schuim van de plopkap op, wat aangeeft dat de microfoon gebruiksklaar is. Een druk op de dempingsknop bovenop het apparaat schakelt de microfoon en de verlichting uit, er kan dus geen onduidelijkheid zijn over de status van het apparaat. Aan de achterzijde vinden we een micro-usb poort en een 3,5 mm aansluiting voor een hoofdtelefoon, waarvan het volume ingesteld kan worden met een grote draaiknop onderop het apparaat.

Kingston HyperX QuadCast

Smaken verschillen en niet iedereen zal het wat opzichtige ontwerp waarderen, maar wij vinden het ontwerp van de Quadcast fraai. De rode elastieken waarin de microfoon is opgehangen moeten ervoor zorgen dat de microfoon minder contactgeluiden oppikt en dat werkt in de praktijk erg goed. Zelfs het tikkende geluid van knokkels op de tafel wordt heel goed onderdrukt. De ingebouwde hoofdtelefoon heeft het geluid van de microfoon zonder vertraging door, maar levert een beperkt maximaal volume. Gebruik van een hoofdtelefoon met hoge impedantie is dus niet aan te raden. Net als de Yeti heeft de Quadcast drie microfoonmodules, al weten we niet precies hoe deze opgesteld zijn. Wij gokken echter dat dit ook in een Y-vorm is, want met een draaischakelaar achterop de Quadcast is deze in te stellen in vier modi, die precies overeenkomen met die van de Yeti. Naast standaard nierkarakteristiek kan je dus kiezen voor omnidirectioneel, stereo en bidirectioneel. Het resultaat hiervan is gelijk aan dat van de Yeti, met als belangrijkste hoorbare verschil dat de Quadcast in bidirectionele modus duidelijk beter klinkt aan de voorkant dan aan de achterkant. Bij de Yeti is dat verschil minder hoorbaar.

Over de geluidskwaliteit van de Quadcast zijn we zeer tevreden. Omgevingsgeluid wordt goed onderdrukt, tonaal klinkt de microfoon mooi helder en neutraal, terwijl van ruis geen sprake is.

Razer Seiren X

Razer heeft ook al langere tijd usb-microfoons in haar programma en wij testten het nieuwste model, de compacte Seiren X. Die is met 109 euro gelijk ook een stuk betaalbaarder dan de ruim 200 euro kostende Seiren Elite, het huidige topmodel. De Seiren X is een compact apparaatje, dat bedoeld is om gemakkelijk meegenomen te worden. De cilindervormige microfoon heeft aan de voorzijde een volumeknop en een rood dan wel groen oplichtende knop om de microfoon te dempen. Aan de onderzijde zijn een micro-usb poort en een 3,5 mm jack aanwezig, en dat is het. Achter de metalen grille gaat één 25 mm condensatormicrofoon schuil, die een supernier karakteristiek heeft, en zodoende nog wat directioneler is dan een normale niermicrofoon. Het pick-up patroon is verder niet instelbaar, er is dus één opnamemodus.

Razer Seiren X Studio Black

De opnamekwaliteit van de Seiren X is redelijk, maar wat direct opvalt is dat de microfoon erg veel nadruk op het lage tonenbereik legt, wat zeker bij langdurig luisteren wat vermoeiend over kan komen. De microfoon slaagt er wel vrij goed in om omgevingsgeluid te onderdrukken, en ondanks de compacte behuizing lijkt ook ontkoppeling met de ondergrond vrij goed: het geluid van krassen en tikken op tafel wordt slechts beperkt opgepikt. De gevoeligheid van de microfoon is zoals Razer belooft erg directioneel, je moet er dus goed recht voor zitten om stemgeluid optimaal op te nemen.

Conclusie

Wat ons bij het terugluisteren van alle opnames vooral opviel is dat er niet één microfoon in deze test zit die echt door de mand valt. De opnamekwaliteit van alle modellen kunnen we sowieso als ‘goed’ bestempelen, al zijn er apparaten die het beter doen dan anderen. De Asus RoG Strix Magnus en de Blue Snowball en Yeti zijn relatief gevoelig voor contactgeluid. Aanraking van de tafel wordt bij deze microfoons relatief sterk opgepikt. De in een spider opgehangen HyperX Quadcast doet het wat dat betreft het beste. Ook qua algehele geluidskwaliteit doet de Quadcast het erg goed, met een fijn neutraal geluidsbeeld. Datzelfde kan ook gezegd worden van de Blue Yeti, maar die microfoon produceert licht hoorbare ruis, wat een klein nadeel is. Wil je een microfoon om mee te nemen dan zijn de ASUS RoG Strix Magnus en de compact Razer Seiren X de beste keuzes. Onder de streep is de HyperX Quadcast echter de winnaar, die dan ook onze Excellent Choice award toebedeeld krijgt vanwege zijn combinatie van mogelijkheden en geluidskwaliteit.


HyperX Quadcast

0
*