OpenWRT op je router: custom firmware onder de loep

20 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Wat kun je met OpenWRT doen?
  3. 3. User interface en instellingen
  4. 4. Packages
  5. 5. Draadloze netwerken instellen
  6. 6. Meer pret met elke LED
  7. 7. Testopstelling
  8. 8. Testresultaten doorvoertests
  9. 9. Testresultaten praktijktests
  10. 10. Gemiddelde snelheden per test en band
  11. 11. Afsluitend
  12. 12. Reacties

Inleiding

Wie graag volledige controle over zijn hardware wil, kan ervoor kiezen om op een router custom firmware te flashen. OpenWRT is het grootste open source project op dit gebied, en is recentelijk voorzien van een grote update. Wij namen de proef op de som en vergeleken voor deze test OpenWRT met wat er standaard op de router wordt meegeleverd.

Wat maakt OpenWRT zo bijzonder? OpenWRT is een leidend project in open software voor routers, in de zin dat de nieuwste code en patches hier worden bedacht, gemaakt en geschreven en de nieuwste kernels worden gebruikt. Vergelijkbare softwareprojecten zoals Gargoyle, DD-WRT, LibreCMC, CoovaAP, FON, ROOter en Doodle3D baseren allemaal hun code op de source van OpenWRT.

De software is als embedded besturingssysteem op Linux gebaseerd, en is primair ontwikkeld om routers mee aan te sturen. Voor de liefhebber is er naast de grafische user interface nog altijd een command-line interface beschikbaar. OpenWRT wordt mogelijk gemaakt door alle ontwikkelaars die tijd en energie in het open source project steken, en daarnaast zijn er sponsoren die de hosting in de vorm van mirrors op zich nemen. In Nederland is dat het StudentenNet Twente, van de universiteit van Twente.

Geschiedenis en ontwikkeling

OpenWRT begon in 2004 als project op basis van de GPL-broncode van Linksys. Het ging hierbij om één softwareversie die voor de WRT54G werd gemaakt van deze fabrikant. Linksys was destijds genoodzaakt om (gedeeltelijk) zijn broncode voor de router vrij te geven, nadat bleek dat de fabrikant Linux gebruikte voor de firmware van zijn access-points, zonder daarbij naar de GPL-gelicenseerde bron te verwijzen. Het project won snel aan populariteit, wat op zijn beurt weer nieuwe ontwikkelaars aantrok. Vervolgens werd er achter gesloten deuren enige tijd gewerkt aan een nieuwe versie, die in 2007 onder de naam ‘White Russian’ uitkwam. Opvolgende versies (Kamikaze, Backfire, Attitude Adjustment, Barrier Breaker en Chaos Calmer) kwamen in de jaren daarna uit.

In de loop der tijd ontstond er onenigheid onder ontwikkelaars over welke richting OpenWRT op moest en hoe frequent updates aan gebruikers beschikbaar gesteld zouden moeten worden. Het conflict kon niet direct worden opgelost, en een deel van de developers besloot om een fork van het project te maken onder de naam LEDE, en daarmee verder te gaan.

Het afsplitsen van LEDE heeft ervoor gezorgd dat de ontwikkeling van OpenWRT zelf ook minder snel ging, vanwege het kleinere aantal developers. Bij LEDE was dat anders, maar daar was de userbase – in het begin althans - juist weer een stuk kleiner. Deze problemen werden begin 2018 echter in één keer opgelost toen na een hoop heen-en-weer-getrek overeenstemming werd bereikt om LEDE weer samen te voegen met OpenWRT.

Sinds maart 2016 was er geen officiële update van OpenWRT meer geweest, en met alle andere genoemde softwareprojecten die afhankelijk zijn van de codebase van OpenWRT, was het van belang om alle pakketten weer up-to-date te krijgen. Niet in de laatste plaats omdat er juist in deze periode veel te doen was over (draadloze) netwerkveiligheid, met onder andere de KRACK-kwetsbaarheid. Bij deze kwetsbaarheid kon het wpa2-versleutelingsprotocol, dat tot dat moment nog als veiligste optie werd gezien, worden gekraakt zonder daar al teveel exotische hardware voor nodig te hebben. Wie zich op wpa2 onveilig voelde en niet door de betreffende routerfabrikant van een firmware-update werd voorzien, had normaal gesproken op één van de open source projecten kunnen vertrouwen. Maar met het uitblijven van een officiële, stabiele versie van OpenWRT, LEDE en alle eerder genoemde projecten die afhankelijk zijn van deze codebase, moest er in deze periode worden uitgeweken naar experimentele builds.

Met het uitkomen van OpenWRT 18.06 in augustus dit jaar, is er eindelijk weer een verse, moderne en stabiele build beschikbaar voor de gebruikers. Wij maken van de gelegenheid gebruik om in dit artikel deze free and open source software door te nemen, te bekijken wat de mogelijkheden en features zijn die je wint op je router met het overstappen en met welke zaken je rekening moet houden.

Een eerdere versie van dit artikel verscheen in Hardware.Info Magazine #5/2018. Neem een abonnement op Hardware.Info Magazine om als eerste onze beste, uitgebreidste artikelen te lezen en de gratis publicaties op deze site te steunen.

Wat kun je met OpenWRT doen?

Alle functionaliteiten en mogelijkheden van OpenWRT bespreken is in één artikel niet te doen, maar we gaan wel op hoofdlijnen door de software heen en maken een vergelijking met een reeks features die in de originele firmware van de routers zijn terug te vinden. In een opvolgende review op de website zullen we dieper ingaan op de prestaties van OpenWRT ten opzichte van originele firmware.

Let op: bekijk voordat je begint eerst goed de instructies om weer terug te gaan naar de originele firmware op de site van OpenWRT. Het is lang niet altijd een kwestie van het originele firmwarebestand selecteren. Bij sommige routers moet bijvoorbeeld via TFTP de bootloader van de router worden aangesproken, of een aangepast origineel firmwarebestand worden gekozen. Je loopt altijd het risico je router te bricken. Denk dus goed na voordat je hier aan begint.

Installatie

Voor onze workshop gebruiken wij een Netgear R7800 Nighthawk X4S. Deze wifi-ac router is door zowel LEDE als OpenWRT officieel ondersteund. Van de website van OpenWRT halen we het juiste installatiebestand af, dat nog geen 8 megabyte groot is. Dit is in ons geval een img-bestand dat middels de firmware flash-functie van de originele firmware toegepast kan worden. We hoeven dus geen andere scripts uit te voeren of code toe te passen om OpenWRT geïnstalleerd te krijgen.

Na het inloggen op de router met originele firmware kiezen we links in het menu voor ‘Beheer’, waaronder de optie ‘Firmware-update’ staat. Bij sommige modellen is het extra opletten dat het juiste firmwarebestand gekozen wordt voor de specifieke hardwarerevisie. Van de gebruikte R7800 Nighthawk X4S is er tot op heden maar één hardwareversie, maar bij verschillende andere routers zijn er tot wel vijf versies in omloop, ieder met verschillende processors aan boord.

Ook is het belangrijk om in het achterhoofd te houden dat alleen de ‘officiële’ versies reeds voorzien zijn van een graphical user interface (LuCi genaamd), waar je bij de experimentele builds handmatig een gui moet flashen door via ssh de router te benaderen.


Het begin van de flashprocedure vanuit de originele firmware.

Wanneer we het OpenWRT firmwarebestand uploaden naar de router en bevestigen dat we deze willen flashen, komt er dezelfde voortgangsbalk in beeld als bij originele firmwarebestanden te zien is. Zodra het flashen voltooid is en de router zichzelf opnieuw opstart, is het echter een ander verhaal. Waar we bij de originele firmware zouden terugkeren naar hetzelfde inlogscherm, krijgen we nu de melding dat de pagina niet gevonden kan worden. Dit komt omdat het benaderen van de router met OpenWRT niet meer via www.routerlogin.net gaat, maar via het standaard ip-adres dat OpenWRT elke router meegeeft.

We benaderen de router zodoende bekabeld door in een browser het ip-adres 192.168.1.1 op te zoeken, waar we begroet worden door het OpenWRT inlogscherm. Omdat wij een publieke release (18.06.1) gebruiken, kunnen we na het flashen direct aan de slag in deze grafische interface. Bij de eerste keer inloggen wordt gevraagd een gebruikersnaam en wachtwoord te kiezen, wat met het oog op veiligheid zeker aan te raden is.

De landingpage van OpenWRT (links) is direct al technischer dan de originele firmware (rechts).

Na het inloggen wordt de hoofdpagina van OpenWRT getoond, waarop onder andere de softwareversie, hardwareversie, bedrijfstijd en het huidige en gemiddelde geheugengebruik getoond worden.

Bovenin OpenWRT zijn in een werkbalk de functies Status, System en Network zichtbaar. Alle functies die vanuit de gui zijn te gebruiken, zijn onder deze knoppen verdeeld. Met het installeren van packages kan er eveneens een knop worden toegevoegd aan de werkbalk, waarover later meer. Voor nu is het voldoende om te weten dat elke functie in het hoofdmenu een nieuwe pagina oproept, die afhankelijk van de inhoud weer enkele tabbladen kan hebben.


Het menu van OpenWRT is vrij simpel, maar er gaan een hoop functies schuil achter de drie hoofdknoppen.

Een eerste optie voor het instellen van de router valt onder het kopje ‘Network’. Daar kunnen we bij ‘Interfaces’ instellen hoe de router moet functioneren, bijvoorbeeld in bridge-modus. De menu-optie eronder is ‘Wireless’, waar uiteraard de draadloze netwerken zijn in te stellen. Voor de leek is deze afdeling ongetwijfeld nog wat lastiger dan de rest, met termen als radios, 802.11nac en –bgn in plaats van ‘Naam (SSID) van draadloos 2,4/5 GHz-netwerk’ zoals we die op de originele firmware tegenkomen.

User interface en instellingen

Wie eenmaal gewend is aan OpenWRT – of de voorheen afgeleide LEDE daarvan – zal makkelijk kunnen navigeren door de mogelijkheden van de router. Waar routerfabrikanten zelf hun user interface ontwerpen voor hun producten (of zelfs per productserie), is er bij OpenWRT altijd dezelfde LuCi gui te gebruiken, ongeacht op welk merk of type je de software gebruikt.

Nu is de originele user interface van een router vaak wel afgestemd op welke mogelijkheden de hardware biedt, wie echter veel met de kleine kastjes en netwerken in de weer is, zal de consistente interface van OpenWRT wel op prijs kunnen stellen. Zolang de routers in kwestie ondersteund worden, is het geen enkel probleem om een lappendeken aan verschillende routers aan elkaar te verbinden. Het voordeel is dat ze gemakkelijker te beheren zijn als ze allemaal dezelfde software draaien.

Een andere feature die hierbij goed van pas komt is de ondersteuning om instellingen op te slaan en te importeren, met het zogenaamde archiveren. Zo kun je als het ware werken met profielen, waarop bijvoorbeeld staat ingesteld dat je Bittorrent-client automatisch nieuwe downloads toevoegt, of dat je draadloze netwerken in een specifiek tijdsslot in- of uitgeschakeld moet zijn.

Juist omdat OpenWRT zoveel mogelijkheden biedt, kan het handig zijn om een backup van al je instellingen te maken – vooral als je van bepaalde instellingen de details alweer vergeten was. Sommige instellingen zijn apparaat-specifiek, zo kan een router die enkel 2,4 GHz wifi ondersteunt uiteraard geen instellingen voor de 5 GHz-band overnemen. Andere instellingen zullen echter waar mogelijk worden overgenomen.


In OpenWRT kun je een backup van al je instellingen maken en die makkelijk weer terugzetten.

Packages

Een belangrijke feature van OpenWRT zijn de zogenaamde packages die je kunt gebruiken. Dit zijn een soort add-ons die de functionaliteit van de basissoftware uitbreiden. Meer dan 3000 packages zijn beschikbaar om iets toe te voegen aan de kale OpenWRT. Denk daarbij aan een NAS-functie (middels de usb-aansluitingen op je router), een adblocker, netwerk- en routerstatistieken loggen en opslaan, je eigen vpn-service opzetten, een p2p- of bittorrent-client gebruiken, een file- of mediaserver draaien en specifieke netwerkstromen van een gewenste encryptiestandaard voorzien, en nog veel meer.

Noemenswaardig is dat deze packages door de ontwikkelaars van OpenWRT zelf worden gemaakt, onderhouden en gehost. Uiteraard is het ook mogelijk om packages van derde partijen te gebruiken, maar daarvoor wordt wel de waarschuwing gegeven dat er geen garantie is wat betreft hun veiligheid en stabiliteit.


In OpenWRT kun je zelf functionaliteit en features toevoegen door packages te installeren.

Voor het bijwerken van OpenWRT moet je als gebruiker zelf wel controleren of er updates zijn, de software biedt geen mogelijkheid om volledig automatisch de firmware te laten bijwerken. Wanneer er een nieuw (of oud) firmwarebestand wordt geüpload, wordt er in OpenWRT een MD5-checksum van de image getoond, die uiteraard overeen moet komen met de waarde die OpenWRT met de betreffende image meegeeft.

Hoewel sommige originele firmwares van routerfabrikanten zelf een controle uitvoeren of een nieuwe image compatibel is met het apparaat, is het voordeel van OpenWRT dat het makkelijk is om op afstand te beheren, omdat deze meldingen ook uit het logboek van het systeem en de kernel kunnen worden afgelezen.

Draadloze netwerken instellen

Bij het instellen van de draadloze netwerken komen we op OpenWRT meer mogelijkheden tegen dan bij de originele firmware het geval is. Nu moet worden gezegd dat dit per router verschilt; sommige fabrikanten zullen een heel breed pakket aan instellingsmogelijkheden bieden op hun software. Bij onze Netgear R7800 komen we tussen de twee firmwares een aantal verschillen tegen bij de draadloze netwerken.

Allereerst is het bij OpenWRT mogelijk om de signaalsterkte relatief nauwkeurig te kiezen, in stappen van 10 procent waarbij getoond wordt hoe sterk het signaal in Db is. Net als bij de originele firmware kan er worden gekozen om de signaalsterkte automatisch te laten afhandelen, afhankelijk van hoe sterk andere draadloze signalen in de omgeving zijn. Als de router echter voor een relatief kleine ruimte wordt gebruikt, is het vaak helemaal niet nodig om het signaal op volle sterkte te laten uitzenden, waardoor het kiezen van een lagere signaalsterkte hier best handig kan zijn.

Daarnaast kan zowel het kanaal als de breedte ervan worden ingesteld. Wie in een dichtbebouwd gebied woont, heeft hier ongetwijfeld al eens naar gekeken. Het kiezen van het juiste kanaal kan een hoop schelen in de snelheid waarmee je het netwerk kunt gebruiken. Niet elke router biedt echter de mogelijkheid om uit alle kanalen te kiezen, en daarbij ook de kanaalbreedte te selecteren.


Bij luxere routers zoals de Netgear R7800 Nighthawk X4S heeft de originele firmware al de mogelijkheid om een gastnetwerk in te stellen, maar bij veel goedkopere routers kan dat alleen door OpenWRT te gebruiken.

Meer pret met elke LED

Wiens router op een prominente plek in de huiskamer staat, zal het fenomeen van de snel knipperende leds in de behuizing wel kennen. Bij hogere belasting en meer netwerkgebruik knipperen de lampjes op de router mooi mee om de activiteit te weerspiegelen, maar lang niet iedereen kan dit op prijs stellen. Enkele routers hebben vanuit de fabriek hardware- dan wel softwarematig de mogelijkheid om de leds aan te passen.

Netgear R7800 Nighthawk X4S

Bij OpenWRT is dit een standaardfunctie, zolang de hardware het ondersteunt. Zo kun je instellen dat géén van de leds mag knipperen, of per led bepalen of deze gebruikt wordt, en aan welke activiteit deze gekoppeld is. Heb je bijvoorbeeld een harde schijf aan je router hangen, dan kun je zelf kiezen welk lampje de activiteit hiervan toont. Handig voor als je de router op de boekenkast wat minder wil laten opvallen, of als je juist altijd wil aflezen hoe de zaken er voor staan.

Testopstelling

In onze testopstelling onderwerpen we de routers aan een serie van verschillende tests. Om een idee te krijgen van de draadloze doorvoersnelheid die een router weet te realiseren, gebruiken we een testopstelling met drie laptops, die elk voorzien zijn van een Intel Wireless-AC 7260 netwerkadapter en zich op respectievelijk 3, 5 en 10 meter afstand van de router bevinden.

De doorvoersnelheid van de router meten we met IxChariot van Ixia, waarbij we het TCP High Performance script gebruiken. We testen de snelheid van elke router zowel op de 2,4 Ghz als de 5 Ghz band. Dit doen we vanaf de router naar de laptop die op 3 meter afstand staat (lan-wlan) en weer terug naar de router (wlan-lan), en vanaf de router naar alle drie de laptops tegelijkertijd en weer terug. Om in kaart te brengen wat tri-band routers met een extra 5 GHz radio aan prestaties toevoegen voeren we de doorvoertest tussen de router en de drie laptops ook uit in 3x3 (3 clients en 3 users) uit.

Vervolgens doen we nog twee praktijktests, wederom op beide frequenties. De eerste bestaat uit het versturen van een videobestand van 314 mb, dat we met het programma TeraCopy vanaf een Asustor AS-604T NAS overzetten naar de laptop die op 10 meter afstand van de router staat, om het vervolgens de omgekeerde weg te laten bewandelen. Bij de tweede praktijktest doen we in principe hetzelfde als bij de eerste, met het verschil dat het bestand hierbij van en naar de NAS gekopieerd wordt met een laptop die op 7 meter afstand in het trappenhuis van ons kantoor staat, met een dikke muur tussen de laptop en de router. 

We voeren ook een streamingtest uit, waarbij we een Blu-ray filmbestand met een bitrate van 35 Mbit/s vanaf de NAS streamen, eerst naar één laptop en indien succesvol naar 2, en indien wederom succesvol naar drie. Uiteraard noteren we alleen 'ja' als alle apparaten zowel de video als de audio vloeiend weten weer te geven.

Om eventuele extreme resultaten eruit te filteren voeren we de tests uit op verschillende tijdstippen, verspreid over meerdere dagen. Zodoende mag je ervan uitgaan dat de resultaten die op de website en in dit artikel te vinden zijn, een nauwkeurig beeld geven van de prestaties die de afzonderlijke routers in de praktijk weten te realiseren.

Testresultaten doorvoertests

Zoals beschreven doen we onze doorvoertests met behulp van IxChariot, met zowel een enkele laptop op 3 meter afstand, als drie clients op 3, 5 en 10 meter afstand tegelijk, en met dezelfde drie clients met drie afzonderlijke workloads per client ('users')

5 GHz

Op 5 GHz meten we de draadloze doorvoersnelheid van een router naar de 3 meter laptop (Lan-Wlan) en van de 3 meter laptop weer terug naar de router (Wlan-Lan). Vervolgens herhalen we dit proces van de router naar de 3, 5 en 10 meter laptops tegelijkertijd (Lan-Wlan) en weer terug naar de router (Wlan-Lan). De 3, 5 en 10 meter doorvoertest voeren we tevens uit met een 3x3 (3 clients en 3 users) configuratie om de tri-band functionaliteit van routers - indien van toepassing - in kaart te brengen.

We zien OpenWRT betere prestaties neerzetten op 5 GHz, met een voorsprong uiteenlopend van 9 tot 31 procent. Dit is overigens wel enkel het geval met een enkele client in de benchmark. Testen we met drie clients tegelijkertijd, dan zien we juist weer de originele firmware een betere doorvoorsnelheid leveren van 9 procent.

  • 1x1 Lan-Wlan
  • 1x1 Wlan-Lan
  •  3x1 Lan-Wlan
  • 3x1 Wlan-Lan

  • 3x3 Lan-Wlan
  • 3x3 Wlan-Lan

2,4 GHz

Op 2,4 GHz meten we de draadloze doorvoersnelheid van een router naar de 3 meter laptop (Lan-Wlan) en van de 3 meter laptop weer terug naar de router (Wlan-Lan). Vervolgens herhalen we dit proces van de router naar de 3, 5 en 10 meter laptops tegelijkertijd (Lan-Wlan) en weer terug naar de router (Wlan-Lan).

Waar OpenWRT op de 5 GHz-band nog positief uit de test kwam, is het op 2,4 GHz niet zo'n vrolijk verhaal. Met zowel één als drie clients doet Netgears eigen software het duidelijk beter qua doorvoer, en de verschillen van wlan naar lan zijn het grootste. Met drie clients van wlan naar lan is OpenWRT maar liefst de helft langzamer.

  • 1x1 Lan-Wlan
  • 1x1 Wlan-Lan
  • 3x1 Lan-Wlan
  • 3x1 Wlan-Lan

Testresultaten praktijktests

Bij Praktijktest 1 10 meter Line of Sight sturen we een bestand van om en nabij de 314 MB van een NAS naar een laptop die op 10 meter van de router staat zonder obstakels ertussen (Lan-Wlan) en van de laptop weer terug naar de NAS (Wlan-Lan). We voeren deze test uit op zowel de 2,4 GHz als 5 GHz frequentie.

Waar de doorvoertests op de vorige pagina nog zeer gemengde resultaten opleverden, is het bij de praktijktests wat positiever. OpenWRT kan zich op zijn minst meten met de originele firmware, en gaat hier in enkele gevallen ook overtuigend voorbij.

  • 5 GHz Lan-Wlan
  • 5 GHz Wlan-Lan
  • 2,4 GHz Lan-Wlan
  • 2,4 GHz Wlan-Lan

7 meter Door de muur

Bij Praktijktest 2 Door de Muur sturen we een bestand van om en nabij de 314 MB van een NAS naar een laptop die op 7 meter van de router staat en met een dikke betonnen muur ertussen (Lan-Wlan) en van de laptop weer terug naar de NAS (Wlan-Lan). We voeren deze test uit op zowel de 2,4 GHz als 5 GHz frequentie. Deze specifieke praktijktest zegt iets over hoe goed een router met obstakels - die praktisch gezien bijna altijd aanwezig zijn - om weet te gaan.

OpenWRT ziet de betonnen muur minder als een obstakel voor dataoverdracht, wat vooral op 5 GHz lan-wlan voor een aanzienlijke voorsprong zorgt.

  • 5 GHz Lan-Wlan
  • 5 GHz Wlan-Lan
  • 2,4 GHz Lan-Wlan
  • 2,4 GHz Wlan-Lan

Gemiddelde snelheden per test en band

Hieronder zie je voor elke afzonderlijke test, gekoppeld aan ofwel de 2,4 GHz danwel de 5 GHz band, de gemiddelde snelheid.

Nogmaals zien we dat in het geval van de Netgear R7800 Nighthawk X4S op OpenWRT er hogere snelheden worden behaald op 5 GHz met een enkele client verbonden. Als we de tri-band met drie clients testen, komt Netgears eigen software iets beter naar voren. Op 2,4 GHz is het voordeel overduidelijk niet voor OpenWRT qua doorvoorsnelheid.

Doorvoersnelheid

  • 5 GHz
  •  5 GHz 3x3
  • 2,4 GHz

Praktijktests

Waar de doorvoersnelheid op OpenWRT soms wat tegenviel, zijn de gemiddelde snelheden 10 tot 25 procent beter dan de originele firmware - afhankelijk van de band. Zowel in line of sight (LoS) als door de muur (DdM) krijgt de R7800 Nighthawk X4S op OpenWRT hogere gemiddelde snelheden voor elkaar dan op Netgears eigen firmware.

  • 5 GHz LoS
  • 2,4 GHz LoS
  • 5 GHz DdM
  • 2,4 GHz DdM

Afsluitend

OpenWRT is als vervangende firmware voor routers geschikt voor gebruikers die meer uit hun router willen halen en er niet voor terugdeinsen om firmwares te flashen, handmatig functionaliteiten toe te voegen en al meer bekend zijn met de bijbehorende termen.
Dit alles betekent echter niet dat je per se een netwerkexpert moet zijn om OpenWRT zelf te installeren en te gebruiken. De kale image van een publieke release bevat reeds de grafische user interface LuCi, waardoor de meeste gebruikers hun weg wel zullen vinden. Het is gebruiksvriendelijk genoeg om alle basiszaken en –taken in te kunnen doen, maar is in mogelijkheden eveneens sterk uit te breiden.

Qua prestaties hebben we gezien dat OpenWRT op de door ons gebruikte router wat betere prestaties levert op de 5 GHz-band. Maken meerdere clients flink gebruik van het draadloze netwerk, dan is de originele firmware juist weer in het voordeel. Op 2,4 GHz loopt OpenWRT in onze test een stuk achter op de originele firmware. Al met al is er dus niet echt sprake van een duidelijke winnaar. Mocht dat wel het geval zijn geweest, dan had ook daar de nuance aan toegevoegd moeten worden dat de resultaten van OpenWRT per model en zelfs revisienummer van een router kunnen verschillen.

Netgear R7800 Nighthawk X4S

Vooral voor de eenvoudigere routers is OpenWRT een interessante manier om de lijst met features mee te kunnen uitbreiden. De luxere modellen hebben vaak in hun firmware al veel van de functies zitten die we ook bij OpenWRT tegenkomen, zoals ook bij de besproken Netgear R7800 Nighthawk X4S het geval is. Bij de eenvoudigere en vaak goedkopere modellen ligt dat anders; daar zitten vaak geen opties voor bijvoorbeeld een gastnetwerk, een doe-het-zelf NAS of het uitvoeren van specifieke taken op gezette tijden.

Ook voor bezitters van wat oudere routers die van de fabrikant zelf geen updates meer krijgen is OpenWRT zeker het overwegen waard. Er worden hier immers nog steeds beveiligingsupdates in doorgevoerd, en als de router verder naar behoren werkt kan zo de praktische levensduur verlengd worden. Voor wie veilig gebruik wil maken van draadloze netwerken zal OpenWRT op veel oudere routers dan ook betere ondersteuning bieden dan bij de originele, verouderde firmwares het geval is.

Ten slotte is OpenWRT een optie voor routers die niet stabiel werken. Haal je regelmatig de stekker uit je router omdat deze weer eens is vastgelopen of niet goed functioneert, dan kan het de moeite waard zijn om deze alternatieve firmware eens te proberen – zeker als de fabrikant zelf geen nieuwere firmware aanbiedt of een oplossing voor het probleem heeft. Voor de fervente netwerksleutelaar die meer controle over de hardware wil hebben, zal OpenWRT (en anders wel één van de andere firmwareprojecten) niet zozeer een alternatief vormen maar zelfs de voorkeur genieten.

0
*