Comfy EasyPC

42 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Kinderklavier
  2. 2. Aan de slag
  3. 3. Conclusie
  4. 4. Reacties

Kinderklavier

Omdat kinderen tegenwoordig steeds jonger achter de PC kruipen, kon het natuurlijk niet uitblijven: een test van een kinder-keyboard voor kinderen van 1 tot 5 jaar. En wie zijn bij uitstek geschikt om dit keyboard te testen? Juist ja! We hebben dan ook een drietal kinderen (1œ, 3 en 4œ jaar oud) bereid gevonden ons te helpen met deze test.

Het keyboard waar het om gaat is de Comfy EasyPC, volgens de doos een Toddlers first play & learn keyboard. Dit speel & leer-toetsenbord is bedoeld om kleine kinderen op een aan hun niveau aangepaste manier te leren omgaan met de computer. Tegelijkertijd worden de motoriek, het taalgevoel, het denkvermogen, en de emotionele en sociale ontwikkeling gestimuleerd.

Als we de doos uitpakken wordt meteen al duidelijk dat kleine kindjes enorm aangesproken zullen worden door dit toetsenbord – het geheel is uitgevoerd in ‘frosted’ doorzichtig kunststof (iMac-achtig), waar je dus nét doorheen kunt kijken, en heeft grote gekleurde toetsen met daarop leuke motiefjes. Aan de linkerkant bevindt zich een rode, halfdoorzichtige telefoon, met daarnaast ook weer een rij toetsen met motiefjes. Bovenaan het keyboard zit een groene, geribbelde rol, als een gigantisch scrollwiel, en beneden vinden we een zestal ondoorzichtige toetsen in zes verschillende kleuren. Genoeg te ontdekken, dus.

Met veel belangstelling wordt het toetsenbord van Comfy door het team getest.


Het keyboard wordt geleverd met een USB-kabel en een CD-ROM voor de allerkleinsten van één tot drie jaar, en is verpakt in een volledig Nederlandstalige verpakking. Hierin zit bovendien nog een handleiding voor de ouders, en instructies om het EasyPC Keyboard aan te sluiten op de USB-poort van de PC en de software te installeren. Je reguliere keyboard kan gewoon blijven zitten, sterker nog, het móét zelfs blijven zitten: je hebt de Escape-toets nodig om het programma te beëindigen. Op de CD-ROM staat niet alleen het spel, je hebt ook de mogelijkheid om kleurplaten uit te printen, en je hebt de keuze uit maar liefst 15 (!) talen.

Uiteraard is de installatie kinderlijk eenvoudig, zoals het hoort, en in de handleiding voor de ouders staat een duidelijke en uitgebreide beschrijving van de functie van elke toets.

Aan de slag


Het beginscherm met alle mogelijkheden.

Vanaf hier wordt het iets moeilijker in het testlokaal, en de emoties lopen af en toe hoog op. Kleine kinderen zijn nu eenmaal niet de meest geduldige personen ter wereld, en met maar één toetsenbord, en drie kleine kinderen, wordt er af en toe stevig aan het keyboard getrokken, en worden de toetsen bij tijd en wijle tamelijk hardhandig bewerkt – maar deze test doorstaat de Comfy EasyPC in ieder geval glansrijk!


Aangezien de 3- en 4œ-jarige al volleerde PC-gebruikers zijn, en bovendien ouder, en dus wijzer geacht worden, moeten zij op hun beurt wachten, en mag die van anderhalf zijn gang gaan. Wat dan direct al opvalt is dat de kabel van de telefoon te stug en te kort is. Dat is namelijk het eerste waar hij naar grijpt, en hij heeft dan ook meteen het hele toetsenbord op zijn schoot liggen. Verder zijn twee gekleurde toetsen van ons testexemplaar een beetje schuingezakt, waardoor er goed in het midden op de toets geduwd moet worden om het bijbehorende scherm te krijgen. Ook voor de grootste twee muziektoetsen, de fluit en de trompet, geldt dat er goed in het midden op geduwd moet worden: als je te ver aan de kant zit voel je dat de toets geen contact maakt. Maar verder niets dan lof voor de beelden en geluidjes die op het scherm getoverd worden. De groene rol zorgt voor een aantal ooh’s en aah’s, want door hier een draai aan te geven wordt het hele scherm volgetoverd met diverse figuren, en hier wordt niet alleen door de kleinste testpersoon ademloos naar gekeken, ook de twee oudsten staken hun ongeduldig getrappel – niet lang, maar toch. Zon, maan en wolk worden ook enthousiast begroet, en de getuite lippen waarmee de slapende maan zachtjes uitademt worden stevig nagedaan.



Het niveau-keuzemenu.

Dan is het de beurt aan de volgende tester. Voor de driejarige wordt het niveau van het spel verhoogd naar ‘2’, en later naar ‘3’. In niveau 2 worden er ook korte zinnetjes gezegd bij iedere toets – de personen bij de telefoon zeggen hun naam, bij de muziektoetsen vertelt een prettige (Vlaamse) vrouwenstem wat voor instrument het is (‘trommel’ wordt hier trouwens ‘drum’ genoemd) en bij de gekleurde toetsen wordt de naam van de kleur en de vorm gegeven (‘paars’ is hier ‘purper’). De notenbalk-toets geeft in alle niveau’s dezelfde liedjes en plaatjes, en dat heeft onze tester goed onthouden, want vrijwel meteen heeft hij zijn favoriete stukje te pakken: een melodietje waarbij twee kaboutertjes twee gekleurde ballonnen opblazen. Die ballonnen smelten vervolgens samen tot één ballon van de samengestelde kleur (blauw en geel worden groen) en die springt dan kapot, waardoor een van de kaboutertjes van schrik van het scherm schiet. Dit filmpje was de absolute favoriet, en dat heb ik dan ook heel wat keren gezien. Verder schijnt de zon, slaapt de maan, en regent de wolk. Ook de groene rol wordt nog een paar keer stevig rondgedraaid, en er blijven maar figuurtjes op het scherm komen… tot de jongste tester zijn vinger op een andere toets weet te krijgen en het beeld weer verspringt naar een gele ruit, tot verontwaardiging van de driejarige. Maar hij moest toch al plaats maken, de oudste tester is nu aan de beurt.

Een van de favorieten: de ballonblazers.


Voor haar wordt het niveau op 3 gezet, maar het is al vrijwel meteen duidelijk dat dit toch écht het niveau voor iemand van drie is. Ze voelt zich met haar vier-en-een-half veel te groot om antwoord te geven aan een beeldscherm. Die van drie jaar kent geen enkele remming en geeft keurig antwoord op vragen als: ‘Kun jij je neus aanraken?’ Ook op dit niveau zijn de ballonnenblazers weer favoriet, maar na enig aandringen worden ook de andere toetsen onderzocht. Dan blijkt dat je zélf muziek kunt maken: brachten de muziektoetsen in de vorige niveau’s nog iedere keer hetzelfde korte deuntje ten gehore, op dít niveau is een groter muziekstuk in kleine stukjes gehakt, en elke keer als er op de toets geduwd wordt, gaat de muziek weer een stukje verder. De oudste testpersoon wacht keurig tot de muziek afgelopen is, en duwt dán pas weer op de toets. Die van drie heeft minder geduld en is in de helft van de tijd door zijn muziek heen. Die van anderhalf laten we inmiddels niet meer bij de computer – we zijn het beu om iedere keer te horen dat een gele vlieger een ruitvorm heeft. Want de gekleurde toetsen geven ook weer een stukje informatie prijs: niet alleen wordt de kleur en de vorm genoemd, maar ook de toepassing – dit is een doos (doos komt in beeld) en dit is een rood vierkant (rood voorkant wordt uitgelicht). Dit is erg interessant voor beide testpersonen (die van anderhalf is inmiddels met zachte dwang uit het testlokaal verwijderd). Bij de zon – maan – wolk-toetsen komt oorzaak en gevolg aan de orde: het is dag – de zon schijnt. Na nog een laatste draai aan de groene rol (weer beeldjes) en nog één keer naar de ballonnen kijken wordt het keyboard tenslotte losgekoppeld, en wordt de PC weer in beslag genomen door de rechtmatige eigenaar.

Conclusie

De slapende maan.

Bij ons testexemplaar waren een paar toetsen een beetje ingezakt. Dat kán een kinderziekte geweest zijn, wij ontvingen immers een exemplaar uit de voorloper-serie, maar het verdient in elk geval enige aandacht. Verder is het een mooi vormgegeven keyboard, en, heel belangrijk, het kan tegen een stootje. Zoals al eerder gezegd, de telefoonkabel is érg kort. Misschien is dit met opzet gedaan, zodat je wel met je kind op schoot móét gaan zitten, maar voor bijvoorbeeld kinderdagverblijven en peuterspeelzalen is dit niet handig. De testpersonen waren heel enthousiast over het gebodene, terwijl twee van hen toch allang gewend zijn aan moeilijkere spellen en het bedienen van een grote-mensen-toetsenbord en een muis. Het is jammer dat het een vrij prijzig toetsenbord is, de adviesprijs is namelijk € 99,- incl. BTW voor het keyboard met één CD-ROM erbij, en losse CD-ROM’s kosten € 29,95 per stuk. Als je kind jong genoeg is als het dit grote cadeau krijgt, en het heeft nog geen ervaring met het ‘echte’ spul, kun je er best een aantal jaren mee vooruit, maar zodra het leert omgaan met het reguliere materiaal wordt dit toetsenbord iets voor ‘erbij’. Voor kinderdagverblijven en peuterspeelzalen is het in mijn ogen uitermate geschikt en zijn geld meer dan waard. Voor de huidige kleine gezinnen geldt: laat je sponsoren. Nog een laatste opmerking: met dit keyboard wordt duidelijk dat Nederlands en Vlaams tóch twee verschillende talen zijn, gezien het gebruik van de woorden ‘purper’ en ‘drum’. Echt storend is dit in mijn ogen niet, gezien het enorme aanbod aan leuke kinderprogramma’s uit België op de TV. Het is weer eens wat anders. En anders kies je toch gewoon een van de 14 andere talen…


De kundige testers van links .naar rechts: Guus (1œ), Britt (4œ) en Tim (3).

Comfyland Easy PC Keyboard

Adviesprijs: 99 euro

Meer informatie: Comfyland, www.comfyland.nl

0
*