Drie high-end audiostreamers review: B&W Zeppelin Wireless, Sonos Play:5, Sony SRS-X99

60 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Bowers and Wilkins Zeppelin Wireless
  3. 3. Sonos Play:5
  4. 4. Sony SRS-X99
  5. 5. Testverantwoording
  6. 6. Luisterimpressie Bowers and Wilkins Zeppelin Wireless
  7. 7. Luisterimpressie Sonos Play:5
  8. 8. Sony SRS-X99
  9. 9. Conclusie
  10. 10. Besproken producten
  11. 11. Reacties

Inleiding

Streaming en multiroom audio is een marktsegment met veel aanbod, in meerdere prijsklassen. Wij gingen aan de slag met drie high-end speakers, de B&W Zeppelin Wireless, Sonos Play:5 (Gen.2) en de Sony SRS-X99, drie modellen met een compleet verschillende featureset, maar ook ieder met een eigen geluid. 


We hebben het afgelopen jaar al behoorlijk wat streaming audio producten voorbij zien komen op deze pagina's en er blijven continu merken/modellen bijkomen. Het geeft aan dat dit volgens de fabrikanten in ieder geval populaire producten zijn. Er zijn streaming speakers voor vrijwel ieder budget. De lancering van de nieuwe Sonos Play:5 enkele maanden geleden leek ons een goed moment om eens wat beter te gaan kijken naar het duurdere segment, aangezien die speaker 579 euro op moet brengen. Let wel, er zijn apparaten die nog duurder zijn, bijvoorbeeld de Naim Muso en de Devialet Phantom, maar die zijn met respectievelijk ruim 1200 en 1700 euro wel heel erg duur. Voor de meeste mensen zal het al lastig genoeg zijn om 600-700 euro op te hoesten voor een apparaat zoals dit, dus we laten die echt dure apparaten even buiten beschouwing in dit verhaal.

Het bespreken van een audioproduct is wat ons betreft het interessantst als je hem rechtstreeks kan vergelijken met directe concurrenten. We hebben dan ook naast de Sonos de Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless (699 euro) en de Sony SRS-X99 (695 euro) aangevraagd. We zijn met alle drie de speakers uitgebreid aan de slag gegaan, waarbij we niet alleen hebben geluisterd naar de prestaties, maar uiteraard ook hebben gekeken naar de mogelijkheden. We bespreken de speakers in alfabetische volgorde. 

Bowers and Wilkins Zeppelin Wireless

De Zeppelin Wireless van Bowers & Wilkins - die eruit ziet zoals het eerste gedeelte van de naam doet vermoeden - is een oude bekende. De eerste Zeppelin dateert alweer uit 2006 en was een iPod/iPhone-dock (wie kent ze nog?), later opgevolgd door de Zeppelin Air, die AirPlay toevoegde. Met de Zeppelin Wireless heeft Bowers & Wilkins inmiddels de derde generatie op de markt, met Spotify Connect-ondersteuning. Er is afscheid genomen van de fysieke aansluiting voor iPhones en iPods; hij is dus volledig draadloos, vandaar ook het tweede gedeelte van de naam.

Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless

Qua mogelijkheden moet je niet te veel verwachten van de Zeppelin Wireless. Achterop zien we een lijningang en een ethernetaansluiting, de micro usb-aansluiting zit er alleen voor servicedoeleinden. Daarnaast zien we daar een resetknop en een powerknop. Boven zijn verder nog playback-knoppen aangebracht. Op zich is dit een vrij gangbare uitrusting voor een draadloze speaker. Het is de compatibiliteit die wat beperkt is. Traditiegetrouw is de Zeppelin-lijn ontwikkeld met het oog op gebruikers die in het Apple-ecosysteem leven. AirPlay is dus vanzelfsprekend van de partij, dlna niet. Spotify Connect is echter wel toegevoegd, wat deze speaker ook geschikt maakt voor gebruik in combinatie met Android-apparaten. Naast dual-band wifi is er eveneens voorzien in Bluetooth (met aptx-ondersteuning). Het knopje voor de Bluetooth-verbinding zit aan de voorkant, rechts naast het logo. Waar je wel rekening mee moet houden, is dat je het apparaat niet kan installeren vanaf een Android-apparaat. Daarvoor moet je een iOS-, Mac OS- of Windows-gebaseerd systeem gebruiken.

Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless

Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless

De speaker zelf heeft dus zoals al aangegeven de vorm die de naam al doet vermoeden. Het is met een breedte van 66 centimeter een serieus brede speaker in ieder geval. Dat levert zoals we bij onze luisterimpressie zullen zien zeker ook voordelen op, maar je moet er toch een behoorlijke oppervlakte van een kast of tafel voor reserveren om hem neer te kunnen zetten. Achter het speakergaas zitten twee 25mm tweeters, twee 90mm FST (Fixed Suspension Transducer) mid-range drivers en een 150mm subwoofer verscholen, met de tweeters aan de buitenkant, de subwoofer in het midden en de mid-range drivers ertussenin. Volgens opgave zouden deze vijf onderdelen samen respectievelijk 2x25W, 2x25W en 1x50W aan vermogen moeten kunnen leveren. Van de vijf is de subwoofer het meest bijzonder. Dit is er eentje met een relatief grote magneet en een lange slag. In theorie zou dit een zeer diepe bas op moeten leveren. In de body van de speaker zijn volgens Bowers & Wilkins verder ribben van glasvezel aangebracht om de resonantie tot een minimum te beperken. Alle inputs worden ten slotte ge-upsampled door dac's met een maximale sampling rate van 192 kHz/24bit.

Hieronder zie je enkele foto's van de onderdelen van de Zeppelin Wireless:

Sonos Play:5

De tweede generatie van de Sonos Play:5 is nog iets minimalistischer dan zijn voorganger. Hij  beschikt bijvoorbeeld niet meer over de opening achterop, die niet alleen bedoeld was voor de laagweergave, maar ook handig was als je hem op wilde pakken. De nieuwe is een afgesloten doos, die relatief bescheiden is qua afmetingen, zeker vergeleken met de Zeppelin Wireless. Hij meet slechts 20x36x15 (hxbxd) centimeter. Ook qua aansluitingen heeft bij de Play:5 het minimalisme de bovenhand. Achterop alleen een netwerkaansluiting, een lijningang en een pairingknop, bovenop een capacitieve knoppen voor play/pause en volume. Naar het volgende of vorige nummer ga je door over de bovenkant te vegen.

Sonos Play 5 Black

De mogelijkheden van de Play:5 zijn zeer uitgebreid. De app speelt een centrale rol in het Sonos-ecosysteem. Spotify draait bijvoorbeeld binnen de app, iets wat de andere niet bieden. Ook vrijwel alle andere muziekdiensten worden ondersteund en je kunt lokaal opgeslagen muziek streamen, bijvoorbeeld vanaf een nas. Hou er wel rekening mee dat alles in de app gebeurt, je ziet de Play:5 bijvoorbeeld niet als je in Spotify naar het overzicht van beschikbare apparaten gaat waar je naartoe kan streamen. AirPlay-ondersteuning is daarnaast ook niet aanwezig.

Sonos Play 5 Black

Echt overzichtelijk vinden we de Sonos-app overigens niet, al zal dat ook gedeeltelijk een kwestie zijn van wennen. Functionaliteit zoals de equalizer-instellingen zit bijvoorbeeld dermate diep weggestopt in de app (onder 'kamerinstellingen'), dat je hier de eerste keer goed naar moet zoeken. Heb je nog een tweede Play:5, dan kun je twee van deze speakers in stereo zetten en in combinatie met een Playbar en een Sub kun je met deze twee Play:5's een 5.1 thuisbioscoopopstelling realiseren. Je hebt het dan wel over een zeer fors totaalbedrag natuurlijk. Naar Bluetooth zoek je nog altijd tevergeefs op de Play:5 overigens. Dual-band wifi is uiteraard wel voorhanden.

Sonos Play 5 Black

Softwarematig is TruePlay een interessante toevoeging. Hiermee stem je de speaker volgens Sonos optimaal af voor de ruimte waarin je hem gaat gebruiken. In de Sonos-app kun je bij je kamerinstellingen deze functie selecteren, waarna je stap voor stap door de procedure geleid wordt. Let wel, op dit moment is TruePlay alleen beschikbaar in de iOS-app. Het effect van TruePlay hangt in grote mate af van waar je de speaker neerzet. Op de locatie waar wij het hebben getest, waar hij rondom meerdere meters vrij staat, lijkt het weinig effect te hebben. In een andere omgeving met meer obstakels of ergens verstopt in een hoekje, zou het effect groter kunnen zijn. Dat hebben we echter niet getest. 

Sonos Play 5 Black

In de relatief kleine plastic behuizing heeft Sonos drie drivers voor het midden en het laag van 100mm gestopt, erboven zijn drie tweeters geplaatst. De twee buitenste (die een diameter hebben van 20mm) zijn naar de zijkant gericht, wat zou moeten leiden tot een wat ruimtelijker geluidsbeeld, de middelste straalt zijn geluid recht naar voren af en meet 23mm. Hi-res-ondersteuning ontbreekt op de Play:5 nog altijd. Je moet het doen met maximaal cd-kwaliteit (44.1 kHz/16bit). Over het maximale vermogen doet Sonos geen uitspraken.

Sonos Play 5 Black

Sony SRS-X99

Vergeleken met Bowers & Wilkins en Sonos houdt Sony er een behoorlijk andere strategie op na. Waar die twee andere hun producten jaren courant houden, kun je er bij Sony vergif op innemen dat er ieder jaar wel een nieuwe lijn uitkomt. Zo was de SRS-X9 nog geen jaar op de markt toen de SRS-X99 die we hier bespreken uitkwam. Het gevolg van deze snelle verversingsfrequentie is dat deze twee speakers in de basis identiek zijn. Eigenlijk het enige dat de X99 anders maakt, is de ondersteuning voor multiroom-opstellingen. De X9 kan zelfstandig prima gebruikt worden als streaming speaker voor een zeer uitgebreid aanbod van streaming diensten, maar kan niet gegroepeerd worden met andere SRS-speakers. Daarvoor moet je de modellen hebben met de dubbele cijfers aan het einde.

Sony SRS-X99

Opvallend is verder dat de X99 Google Cast ondersteunt. Daarmee wordt dus ook YouTube (door veel mensen gebruikt als primaire streamingdienst) toegevoegd aan de lijst met ondersteunden diensten. Althans, als je YouTube vanuit de browser gebruikt, standaard lijkt de app niet ondersteund te worden. De SongPal-app van Sony zelf werkt goed en is redelijk overzichtelijk. Hij is met name gericht op het tonen van het enorme aantal mogelijkheden dat de speaker biedt, niet zozeer op het streamen van muziek zelf. Daar kan nog wel wat aan verbeterd worden.

De materiaalkeuze van Sony voor de SRS-X99 is opvallend; de speaker lijkt door dezelfde ontwerpers te zijn ontworpen als de Xperia Z-lijn smartphones. De bovenkant is een glazen plaat, de zijkanten zijn van (geborsteld) aluminium. Die bovenkant verzamelt snel zichtbaar behoorlijk wat stof. Sony lijkt zich dat goed te realiseren, want levert een microvezeldoekje mee. Daarnaast worden kleine staafjes met aan het uiteinde magneetjes meegeleverd. Die zijn bedoeld om de speakergrille mee los te halen. Dat zou volgens Sony een nog opener geluid opleveren.

Sony SRS-X99

De SRS-X99 is een product uit de hi-res-audiolijn van Sony, een segment waar het Japanse bedrijf al enkele jaren behoorlijk hard op inzet. Sony heeft een enorme berg mogelijkheden in dit relatief kleine doosje (43x13x12,5 cm) gestopt. De twee andere apparaten in deze test komen daar bij lange na niet in de buurt. Zo is er voorzien in dual-band wifi, Bluetooth én nfc. Het aantal aansluitingen en daarmee corresponderende capacitieve knoppen bovenop is bovendien zeer uitgebreid. Naast een ethernetaansluiting is er namelijk ook voorzien in een lijningang, usb-a en usb-b. Op de usb-a-aansluiting kan je een stick of ander extern opslagmedium aansluiten, terwijl je de speaker via usb-b met je computer kunt verbinden. Met die laatste verbinding maak je er een externe dac van. Via deze verbindingen is de bestandscompatibiliteit het grootst. Deze ondersteunen namelijk meerdere hi-res-bestandsformaten zoals flac en alac, maar ook dsd (2,8 MHz). 

Sony SRS-X99

Het is overigens maar de vraag of Sony met dit enorme aanbod aan mogelijkheden ook daadwerkelijk een doelgroep heeft. Gebruikers die zweren bij hi-res-audio zijn in onze ervaring over het algemeen niet geneigd om een doosje zoals de SRS-X99 te kopen, met versterker geïntegreerd, maar luisteren liever naar een losse versterker met passieve speakers. Met andere woorden, de vraag is of er markt is voor een single-speaker audiostreamer die dsd-bestanden af kan spelen.

Sony SRS-X99

Niet alleen qua aansluitingen laat de SRS-X99 de twee andere speakers in deze test achter zich, ook als het gaat om geïntegreerde drivers is dat het geval. Er zitten er maar liefst zeven zogenaamde Magnetic Fluid  exemplaren in: vier 19mm 'supertweeters', twee 50mm mid-range drivers en een 94mm grote subwoofer. Ze leveren volgens opgave een totaal uitgangsvermogen van 154 watt. 

Testverantwoording

Geluid en het beoordelen ervan is een vrij subjectieve aangelegenheid. Om toch een een zo objectief mogelijk beeld te krijgen, hebben we de speakers in deze test in exact dezelfde omgeving getest. Nadat we ze allemaal afzonderlijk een tijdje hebben beluisterd gedurende meerdere weken, hebben we ze in de achterkamer allemaal tegelijk op de eettafel gezet en er een paar uur achter elkaar allerlei muziek op beluisterd, waarbij we onze impressies vastlegden.

Om een en ander zo vergelijkbaar mogelijk te houden, gebruiken we een vaste afspeellijst die we hebben aangemaakt in Spotify. Die kun je hieronder zien. We hebben geprobeerd om een zo compleet mogelijke selectie van muzieksoorten te maken, zodat we zoveel mogelijk deelgebieden kunnen beoordelen. Het zijn daarnaast ook allemaal nummers die we goed kennen, dus we kunnen ons goed op de details richten tijdens het beluisteren. 

  • André Hazes: Kleine Jongen
  • Armin van Buuren: Alone
  • Bad Religion: Generator
  • Carl Orff: Carmina Burana
  • Flo Rida: Low
  • Four Tops: Baby I Need Your Loving
  • Frédéreic Chopin: Nocturrne in B-Flat Minor, Op. 9, No. 1
  • Guns N' Roses: Nightrain
  • Jim Croce: I Got A Name
  • Johann Sebastian Bach: Brandenburg Concerto No. 3 in G, BWV 1048: 1
  • Johnny Cash: Hurt
  • Ludwig van Beethoven: Septet in E-Flat Major, Op. 20: II. Adagio cantabile
  • Metallica: Fight Fire With Fire
  • Michael Jackson: Thriller
  • N.W.A.: Straight Outta Compton
  • Pitbull: Timber
  • Rainbow: I Surrender
  • Ray LaMontagne: Burn
  • Tiësto: Wasted

We hebben ervoor gekozen om onze beoordeling primair op te hangen aan deze afspeellijst die we met behulp van Spotify Connect via de speakers afspelen. We realiseren ons dat de speakers die we hier bespreken een hogere sampling rate aankunnen dan de 320Kbps die Spotify maximaal kan leveren. We denken echter dat dit soort speakers primair gebruikt wordt in combinatie met Spotify of andere streaming-diensten, vandaar dat we hiervoor hebben gekozen. Dit betekent overigens niet dat we helemaal niet hebben getest met hi-res audiobestanden. We hebben op onze NAS een grote collectie aan 16-bit ALAC- en 24-bit FLAC-bestanden staan, waar we ook veelvuldig uit geput hebben tijdens de test, als de speaker dit toelaat uiteraard. 

Daarnaast is het goed om in het achterhoofd te houden dat meer en meer multiroom-systemen een equalizer aanbieden in de bijbehorende app. Die laten we tijdens onze test in eerste instantie op de standaard waarden staan (allemaal op 0 dus), omdat we van mening zijn dat het geluidsbeeld op dit startpunt ook gewoon moet kloppen.

Luisterimpressie Bowers and Wilkins Zeppelin Wireless

In het algemeen ligt de nadruk bij de Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless duidelijk op het midden. Met name vocalen komen heel erg duidelijk uit deze speaker. Daarnaast zet hij een lekker ruimtelijk geluidsbeeld neer, met veel definitie over vrijwel het hele bereik. Instrumenten plaatsen in de ruimte lukt af en toe, maar ook dan niet enorm nauwkeurig. Een van de belangrijkste kenmerken van de Zeppelin is wat ons betreft dat dit een speaker is waar een zeer 'rustig' geluid uitkomt. Je kunt er lang naar luisteren zonder dat het ongemakkelijk wordt. Dit heeft voor een belangrijk deel te maken met de ruimte die in de weergave zit. Wat ons ook opviel tijdens het testen is dat het geluid relatief directioneel is. Niet zo directioneel dat je problemen hebt om er overtuigend een grote kamer mee te kunnen vullen, maar als je rond de speaker loopt, hoor je duidelijk verschillen in de weergave.

Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless

Gaan we meer in detail luisteren naar onze lijst met muziek, dan valt met name op dat het laag wat ondervertegenwoordigd is ten opzichte van de rest van het spectrum. Dat is uiteraard een keuze, maar het zorgt ervoor dat muziek die tot op zekere hoogte leunt op het laag er niet altijd even goed van afkomt. Zowel bij Fight Fire with Fire, Low, NWA als bij de nummers van Tiësto en Armin van Buuren mis je het laag toch wel een beetje. Dit betekent niet dat de speaker zijn werk niet doet. Integendeel zelfs, de subwoofer levert een technisch goede bas af. Hij wordt niet afgekapt en hij bonkt ook niet. Het is zo te horen de dsp die ervoor zorgt dat hij niet echt loskomt van de speaker. Dit zorgt ervoor dat deze speaker bij deze nummers, maar bijvoorbeeld ook bij Nightrain, net een tikje punch mist.

Qua definitie en ruimtelijkheid zit je bij de Zeppelin Wireless zoals gezegd wel goed. De zeer goed hoorbare lach na ongeveer 4 minuten in het nummer van Metallica, de knippende vingers bij de Four Tops en de in het algemeen verrassend ruimtelijke weergave van zowel Generator als I Surrender zijn hier goede voorbeelden van. De overduidelijke nadruk op de vocalen gooit her en der wel wat roet in het eten. Zo verdrinkt het akoestische gitaarloopje van Jim Croce een beetje in de stem van de zanger. Bij Ray Lamontagne en Johnny Cash is deze scheiding wel goed hoorbaar. 

Bij de klassieke stukken die we hebben beluisterd laat deze speaker geen duidelijke steken vallen. Het pianostuk van Chopin klinkt ook nergens schel, een bij andere speakers veel voorkomend geval. De hoorn en andere blaasinstrumenten in Beethoven klinken heel erg goed. Met name houten blaasinstrumenten hebben nog wel eens de neiging om schel te gaan klinken. Dat is bij deze speaker dus niet het geval. De roffel van de pauken in het stillere gedeelte na een seconde of 20 in Carmina Burana is goed te onderscheiden.

Luisterimpressie Sonos Play:5

De Sonos Play:5 is een totaal ander beestje dan de Zeppelin Wireless, dat is meteen duidelijk. Waar de Bowers & Wilkins de nadruk duidelijk legt op de verfijning, wordt er bij de Sonos met name van dik hout planken gezaagd. Standaard overheerst het laag overduidelijk en staat ook de loudness nog aan. We zouden sowieso aanraden om dat laatste als eerste uit te zetten. Gezien de toch al zeer duidelijk aanwezige bas is de loudness-functie volstrekt overbodig, of je moet echt alleen maar naar bijvoorbeeld snoeiharde hardcore, trance, speed metal of drone metal luisteren. 

Sonos Play 5 Black

De Sonos Play:5 kan enorm hard, zonder dat daarbij vervorming optreedt overigens. Een kamer van 10x5 meter vult hij met gemak. Het geluid is ook duidelijk minder directioneel dan dat van de Zeppelin. Als je je best doet, dan kun je overigens nog wel een verschil in weergave horen afhankelijk van je positie. Dit viel ons met name op als we op een meter of 1,5 voor de speaker gingen staan en er dus feitelijk 'overheen' hingen. Het hoog valt dan duidelijk weg.

Deze speaker is in staat om een goed heldere weergave te realiseren, maar niet in de standaardinstellingen. Doordat er te veel van het midden naar het laag wordt gestuurd, klinken veel nummers in onze lijst met testnummers niet helemaal zoals ze zouden horen te klinken. In het geval van het nummer van Metallica resulteert dit in een wat omfloerste weergave, bij Jim Croce hoor je de baslijn simpelweg veel te goed. Bij Guns n' Roses horen we het laag zelfs een beetje bonken en bij Hurt doet het aanzwellen van de piano bijna pijn aan de oren. Even wat bijregelen in de equalizer-instellingen is dus een vereiste bij deze speaker, maar ook dan blijft het resultaat achter bij dat van de speaker van Bowers & Wilkins. Zo ruimtelijk als de Zeppelin wordt het echter nooit en ook de definitie haalt het niet bij die speaker. Dat is bijvoorbeeld goed te horen in het zachte gedeelte van Carmina Burana. De pauken roffelen daar niet echt, het is meer een langgerekt geluid. Bij de andere klassieke stukken valt het wat minder goed uit de verf komende eveneens op. Die missen wat body het hoog zit regelmatig tegen het schelle aan.

Waar de Sonos wel de vloer aanveegt met de Zeppelin, is bij de nummers die zwaar leunen op het laag. Straight Outta Compton, Low en de nummers van Armin van Buuren en Tiësto knallen uit de speaker. Toch is ook hier een minpuntje te noteren, want de bas wordt bij deze nummer ook wat 'afgekapt'. Dit is met name duidelijk bij de extreem laag dreunende bas in Low, een uitdaging voor vrijwel alle speakers die het zonder dedicated woofer moeten doen. De bas dreunt bij deze nummers door het afkappen niet lekker door en na.

Sony SRS-X99

Sony zet met de SRS-X99 een speaker neer met een zeer goede definitie maar een af en toe wat benepen geluidsbeeld. Er zit wat minder scheiding tussen de frequenties en het hoog wordt duidelijk benadrukt. Ook bij deze speaker kun je af en toe instrumenten globaal plaatsen. Verder is het geluid het minst directioneel van de drie.

Sony SRS-X99

Je hoort de wat mindere scheiding goed als de intro van Fight Fire with Fire voorbij is. De speaker maakt van de midden-laag-weergave een beetje een brij. Op andere vlakken is de weergave juist weer heel erg duidelijk; de lach na zo'n vier minuten is het duidelijkst hoorbaar op deze speaker ten opzichte van de andere twee. Bij Bad Religion komt hetzelfde ‘probleem’ als bij Metallica om de hoek kijken. In het gitaarspel op de achtergrond is niet zoveel definitie waar te nemen als bij de Zeppelin. Het knippen van de vingers in het nummer van de Four Tops is erg goed te horen. Je hoort zelfs dat het meerdere mensen zijn die dit doen. Verder is de baslijn lekker op de achtergrond aanwezig en worden ook de vocalen zeker niet vergeten. 

Gaan we naar de singer-songwriters, dan komt Jim Croce er als geheel wat benepen uit. Toch zijn de afzonderlijke frequenties op deze speaker gek genoeg het best te onderscheiden van de drie speakers in deze test. Nightrain komt er zeer overtuigend uit, met lekker veel nadruk op de raspende vocalen van Axl Rose, zonder dat het schel wordt, terwijl de baslijn ook zeker niet wordt vergeten. Bij I Surrender komt het al eerder vastgestelde probleempje weer om de hoek kijken; dat klinkt als geheel wat onrustig. Bij Hurt overheersen de vocalen net te veel, waardoor het ongemakkelijk klinkt. De nummers die leunen op een beat, zoals dat van NWA en het nummer van Flo Rida overtuigen niet echt. Daarvoor is het laag simpelweg niet overtuigend genoeg. De bas wordt aan de onderkant wat afgekapt, waardoor die niet echt lekker doorkomt.

In het pianostuk van Chopin zitten de hoge noten dicht tegen het ongemakkelijke aan, uiteraard met name als ze hard aangeslagen worden. De blaasinstrumenten in het stuk van Beethoven vertonen eenzelfde gedrag. De zachtjes roffelende pauken in Carmina Burana zijn niet zo duidelijk te onderscheiden als bij de Zeppelin, maar nog altijd goed te onderscheiden.

Conclusie

We hebben in deze review naar drie high-end speakers gekeken en uiteraard met name geluisterd. Afzonderlijk van elkaar klinken ze allemaal erg goed, laat dat duidelijk zijn. Het is in het algemeen een strijd tussen erg goede speakers en heel erg goede speakers. Als je ze naast elkaar zet, dan zijn duidelijke verschillen waar te nemen. Het zal voor een deel afhankelijk zijn van je persoonlijke voorkeuren en de muziek die je doorgaans luistert welke je beter vindt klinken natuurlijk. Daarnaast zal een deel van de beslissing ook afhangen van de mogelijkheden die de speakers bieden.

Toch valt er wel degelijk iets objectiefs te melden als je ze naast elkaar beluistert, zoals te lezen op de voorgaande pagina's. Ga je voor de meeste dynamiek en het breedste geluidsbeeld, dan is de Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless de beste keuze. Bij die speaker ontbreekt het hier en daar echter aan wat punch in de weergave, onder andere vanwege de vrij ingehouden laagweergave. De mogelijkheden zijn vrij beperkt en ook met de app doe je eigenlijk vrijwel nooit iets. Qua geluidskwaliteit vinden we dit de beste streaming-speaker die we tot nu toe hebben beluisterd. Het is dan ook de duurste, dus dat mag ook wel natuurlijk. Een Hardware.Info Ultimate Award is zeker op zijn plaats. 

Wil je met name een lekker beukende bas, dan overtuigt de Sonos Play:5 het meest. Dat is voor het overige echter de minst subtiele van de drie qua weergave, met de minste definitie en een af en toe dewat rommelig geluidsbeeld. Het Sonos-ecosysteem is het verst doorontwikkeld van de drie, met het meest uitgebreide aanbod aan streaming-diensten. Van de app zijn we niet enorm gecharmeerd en het ontbreken van hi-res- en AirPlay-ondersteuning zal voor sommige gebruikers wellicht ook een struikelblok zijn. De awards blijven voor deze speaker in de kast.

De Sony SRS-X99 produceert een zeer heldere weergave met veel definitie en is in het algemeen goed in balans, maar heeft iets minder dynamiek in de weergave ten opzichte van de Zeppelin, terwijl hij het ook wat laat liggen bij het laag. De mogelijkheden zijn zeer uitgebreid als het gaat om de aansluitingen, de app is functioneel en ook met name gericht op dit uitgebreide aanbod aan aansluitingen. Google Cast is een leuke toevoeging aan deze speaker, die verder ook veel streaming-diensten ondersteunt. Vind je de mogelijkheden van de Zeppelin Wireless te beperkt, dan is dit een uitstekend alternatief, al klinkt hij net een tikje anders en in onze ogen minder goed. Toch is ook dit een ultieme speaker, die als zodanig ook met een Ultimate Award aan de haal gaat.

 
Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless
Sony SRS-X99


Besproken producten

Vergelijk alle producten

Vergelijk  

Product

Prijs

Ultimate Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless

Bowers & Wilkins Zeppelin Wireless

  • Lijningang 3
  • 5 mm jack
  • Apple Airplay
  • Spotify Connect
  • Bluetooth
  • WiFi

€ 499,00

1 winkel
Sonos Play 5 Black

Sonos Play 5 Black

  • Lijningang 3
  • 5 mm jack
  • Apple Airplay
  • SonosNet
  • WiFi
  • Google Assistent

€ 497,00

13 winkels
Ultimate Sony SRS-X99

Sony SRS-X99

  • Lijningang 3
  • 5 mm jack
  • Apple Airplay
  • Spotify Connect
  • Bluetooth
  • WiFi

€ 569,65

3 winkels
0
*