Sony DSC-P50 (2.1 MegaPixel Camera) Test

16 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Eigenschappen
  3. 3. Installatie
  4. 4. Resultaten
  5. 5. Resultaten (vervolg)
  6. 6. Conclusie
  7. 16 reacties

Eigenschappen

De camera beschikt over een 2.1 megapixel beeld resolutie chip (kortweg CCD, Charged Coupled Device). 2.1 megapixel komt neer op 1600 bij 1200 beeldpunten, een riante monitor resolutie in feite. Verder is de camera uitgerust met een 3X optische zoom en als aanvulling nog 3X digitaal. De lens blijf overigens lekker 'binnen' de behuizing van de camera, dus geen toeter die eruit schuift.

Zoals we in de vorige camera bespreking ook al zeiden: de digitale zoom is niet interessant vanwege het grote beeldkwaliteitsverlies dat optreedt. Pixels worden opgerekt en gaan werkelijk alle kanten op. Daarom is het niet interessant om direkt op de 6X totale zoom te fotograferen. Het is beter om op de computer de foto zelf op te blazen met een grafisch programma. Er is dan meer controle over de kwaliteit die uiteindelijk gebruikt gaat worden voor printen en dergelijke.

De besturingselementen van de DSC-P50 zijn soms wat warrig, maar de knoppen reageren goed en na enige 'training' is de camera geheel onder controle. Symbolen staan op het plastic en niet op de knoppen zelf zodat er een 'double-check' gedaan kan worden voor er gedrukt gaat worden. Meestal slijten de icoontjes weg na intensief gebruik en zit het apparaat toch ineens moeilijker in elkaar. Goede zet van Sony.

Er kunnen foto's gemaakt worden in verschillende licht gevoeligheden: AUTO, 100, 200 en 400 ISO. Deze waardes zijn vergelijkbaar met ASA, bekend van de fotorolletjes van chemische camera's. Resultaten variëren van zeer goed tot bar slecht. In de meeste gevallen kan gelukkig probleemloos voor AUTO ISO gekozen worden. In de speciale gevallen (vooral buiten) kan deze ISO instelling echter veel uitkomst bieden. Bij slechte lichtomstandigheden zou een hoger ISO (bijvoorbeeld 400 ISO) een betere foto moeten kunnen bieden, maar op in de praktijk schijnt dit toch niet helemaal het geval te zijn. Het is echter moeilijk om hier de camera op aan te spreken, want zelfs de duurste digitalen kampen met zulke lichtmetings problemen.

Het is mogelijk om de flitser in drie standen toe te passen: low, normal en high. Zeer handig als van dichtbij foto's gemaakt moeten worden, aangezien objecten dan al snel fel wit uitslaan dankzij een te zware flitser. Ook zit er op de camera een focus assist lampje ingebouwd dat een fel oranje licht uitstraalt, wat de camera helpt met scherpstelling in moeilijke lichtomstandigheden. Het bereik van dit kleine lampje is met een drie meter zeker nuttig te noemen.

De menu structuren zijn zeer eenvoudig te bedienen en het menu is helder opvallend door de tabbladen. Met dit menu kan de camera makkelijk ingesteld worden naar speciale behoeftes. Het menu en totale bediening is overigens ook mogelijk via de TV, met behulp van een video out kabel. Dankzij deze TV-aansluiting kunnen genomen foto's ook meteen op een groot scherm bekeken worden: erg handig!

Het meegeleverde geheugenkaartje, een zogenaamde memorystick van Sony is 4MB groot, wat wel erg krap bemeten is voor een camera van dit kaliber. Mijn advies zou zeker richting een 64MB geheugen module gaan. Deze liggen in prijs op ongeveer Fl. 200,-. Om de kosten voor de camera te drukken heeft Sony er helaas voor gekozen slechts een klein model mee te leveren.

Op dit moment is Sony nog de enige camera-fabrikant die gebruik maakt van memorysticks als opslagmedium. Gelukkig komen binnenkort meer merken met de memorysticks van Sony. Dit zal hopelijk resulteren in een prijsdaling van dit mooie medium.

Buiten de foto-mogelijkheden kan de camera tevens gebruikt worden voor korte filmpjes. De zogenaamde 'MPEG Movie EX' functie maakt mogelijk dat er naar hartelust gefilmd kan worden, zolang het geheugen maar toereikend is. Wel is er een concessie gedaan, er kan namelijk geen geluidsspoor opgenomen worden. De resolutie is erg laag te noemen, zodat de video-mogelijkheden van de DSC-P50 absoluut niet vergeleken moeten worden met die van een échte digitale videocamera. De video-mogelijkheid is een leuke aanvulling, maar daarmee is alles ook eigenlijk gezegd.

De camera ondersteunt drie soorten stroomvoorzieningen: de bekende penlites (AA batterijen), de FS11 Infolithium S accu (oplaadbaar en niet meegeleverd) en een AC adapter (niet meegeleverd). Er kan 'uit de doos' alleen gefotografeerd worden met de normale penlites. Wel raden wij aan om een setje oplaadbare penlites te kopen met een hogere capaciteit. Voor de prijsvergelijkers: 4 hoge capaciteits penlites en een oplader kosten ongeveer Fl. 90,-. Deze oplossing gaat langer mee dan Sony's eigen accu-oplossing, die echter wel het 'Infolithium' systeem als voordeel heeft. Dit is kort uitgelegd een systeem waarmee de camera kan uitlezen van de accu hoelang hij nog spanning kan leveren. Dit gaat op de minuut nauwkeurig volgens Sony, zodat de fotograaf precies weet waar hij of zij aan toe is.

0