Column: de devaluatie van de Ultrabook

40 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Column
  2. 40 reacties

Column

Het is een goed gebruik om niet uit eigen werk te citeren en dus zullen we onze eerdere column, oorspronkelijk geplaatst in Hardware.Info Magazine #5/2011, alleen parafraseren. Destijds had Intel net de Ultrabook aangekondigd. Wij konden het concept van deze MacBook Air tegenhangers zeer waarderen. Wel maakten we ons zorgen of de bekende fabrikanten uit de PC-markt zich niet alleen aan de letter, maar ook aan de geest van de Ultrabook-criteria zouden houden. Een half jaar later blijkt die vrees niet ongegrond: het begrip Ultrabook blijkt nu al aan sterke inflatie onderhevig.

Waarom moet het overgrote deel van de laptops groot en zwaar zijn en waarom kiezen fabrikanten iedere keer weer voor goedkoop en lelijk plastic? Dat is een vraag die we ons bij het testen van zo’n 200 laptops per jaar keer op keer stellen. Natuurlijk, je kunt voor zo’n 500 euro al een prima laptop kopen die aan vrijwel ieders wensen voldoet, maar dat is dan wel een apparaat dat ongeveer zo leuk en spannend is als een pak yoghurt.


Magere yoghurt, wel te verstaan

De computer is een commodity geworden, wordt wel eens gezegd door de mensen die ‘verstand’ hebben van de markt. Een open deur: iedereen heeft anno 2012 wel een computer. Het verklaart de stortvloed aan inspiratieloze notebooks niet. Wat men gemakshalve vergeet is dat een laptop, veel meer dan een desktop, een individueel apparaat is. Het kán daardoor een statement zijn, dat een deel van je persoonlijkheid reflecteert, net zoals kleding, gadgets, auto's, voedsel en drank.

Er zijn fabrikanten die dat duidelijk wél begrijpen, met als beste voorbeeld (natuurlijk) Apple. Sony weet eveneens met haar VAIO-laptops vaak de juiste snaar te raken. Ook aan Samsung-modellen als de oudere X-series en de nieuwe Series 9 is te zien dat deze fabrikant in ieder geval een paar vormgevers in dienst heeft, die snappen waar het om gaat. Voor veel andere fabrikanten blijft het voornamelijk een lastige, bijna onmogelijke opgave om mooie, originele ontwerpen af te leveren. Misschien zijn ze murw gebeukt door het continu ontwikkelen van laptops die niet zozeer mooier of beter zijn dan de vorige generatie, maar voornamelijk goedkoper.

Apple 13-inch MacBook Air (2012) (MD231N/A)
Zo kan het dus ook.

Dat het niet goedkoper hoeft, blijkt wel uit de groei van Apple. Dat merk slaagt erin om computers te verkopen met niet al te spannende specificaties, tegen prijzen waar andere merken alleen maar van kunnen dromen. Juist om pc-fabrikanten (en zichzelf) een handje te helpen dat voorbeeld te volgen heeft Intel het Ultrabook-concept ontwikkeld. Dat belooft mooie, slanke laptops, die snel opstarten en voldoende prestaties bieden. Maar zoals we een half jaar geleden al voorspelden, is de inflatie nu al ingezet, amper op het moment dat de tweede generatie Ultrabooks op de markt komt.

Hoewel er ook heel wat mooie laptops op de markt komen met het Ultrabook-logo, zijn de fabrikanten namelijk al druk bezig het begrip aan alle kanten uit te hollen. Zo komt HP met ‘Sleekbooks’: dunne laptops met een AMD-processor, of modellen met wel de voor Ultrabooks vereiste zuinige Intel-processor, maar zonder (caching of boot) SSD om snel op te starten. Daarmee gaat het concept van hoge prestaties en responsiviteit al op de helling, maar het kan nog een graadje erger. Zo zien we machines op de markt komen die met een gewicht van meer dan twee kilo naar Ultrabook-maatstaven als ‘loodzwaar’ betiteld mogen worden, maar toch de Ultrabook-naam mogen dragen, zoals de Acer Aspire M3. Een leuke notebook, maar een Ultrabook? Vermoedelijk om fabrikanten ter wille te zijn, heeft Intel in al haar wijsheid ‘vergeten’ een gewichtscriterium voor Ultrabooks te formuleren.

Het zal niet verbazen dat wie al actief was met het produceren van dunne, lichte en snelle notebooks, zich weinig gelegen laat liggen aan de Ultrabook-hype. Juist fabrikanten die het voortouw kunnen nemen op basis van hun ervaring, en de rest van de markt zouden kunnen laten zien hoe een echt alternatief voor een MacBook Air eruit kan zien, mogen of willen de kwalificatie niet gebruiken. Zo mag de 1,1 kilo lichte Sony VAIO Z geen Ultrabook-stempel krijgen omdat de processor te snel (!) is en geeft Samsung aan dat ze hun nieuwe Series 9-topmodel liever geen Ultrabook noemt, omdat deze ‘beter’ is dan een Ultrabook. Dat Apple niet in de rij staat voor Ultrabook-certificering, behoeft uiteraard geen verdere toelichting.

Samsung NP900X3C-A01NL
"Geen Ultrabook"

Zo wordt het goede idee, dat aan de basis van Ultrabook ligt, compleet waardeloos. De enige hoop is dat Intel de richtlijnen voor Ultrabooks verder uitbreidt en aanscherpt. Anders is straks de 499 euro “Ultrabook” een feit.

Noot van de redactie: onder de noemer 'Column' plaatst Hardware.Info opiniestukken die de consensus op de redactie weergeven over een bepaald onderwerp naar aanleiding van de actuele situatie in de markt.

0
*