Het geheugen van de toekomst

7 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Functie van het geheugen
  2. 2. DRAM: de basis
  3. 3. DIMM modules
  4. 4. Bandbreedte en wachttijd
  5. 5. Bandbreedte en wachttijd (vervolg)
  6. 6. De praktijk
  7. 7. Sneller geheugen
  8. 8. De wereld van RDRAM
  9. 9. De keerzijde van de medaille
  10. 10. Rekenen aan RDRAM
  11. 11. De waarde van Rambus
  12. 12. DDR-SDRAM
  13. 13. Conclusie
  14. 7 reacties

Functie van het geheugen

Dit artikel is oorspronkelijk geschreven voor Computer!Totaal Oktober 2000.

Nog nooit waren de problemen binnen de geheugenwereld zo gecompliceerd. Iedereen is het er over eens dat het bestaande type geheugen voor de pc geen lang leven meer is beschoren. Maar over de keuze van de ideale opvolger bestaat alleen maar onduidelijkheid. Voor de gebruikers van geheugen wordt het er allemaal niet eenvoudiger op. Hoogste tijd dus om de zaken op een rijtje te zetten en uit te leggen hoe dat (DRAM-)geheugen werkt. Verder gaan we uitgebreid in op de voor- en nadelen van nieuwe typen geheugen, zoals Rambus RDRAM en DDR-SDRAM.

Intern geheugen is een van de meest vitale onderdelen van een computer. Al is een systeem nog zo snel, als het niets vast kan houden in het geheugen zijn de gebruiksmogelijkheden nihil. Bij de eerste homecomputers was een geheugencapaciteit van 64 kilobyte nog voldoende. Tegenwoordig is het duizendvoudige daarvan (64 megabyte) de standaard voor nieuwe pc’s! En flink wat computergebruikers vinden zelfs dát intussen al veel te weinig.

Functie van het geheugen

De taak van het geheugen is op het eerste gezicht natuurlijk erg simpel. Je stopt er data in, in de vorm van een serie nullen en enen, en wilt er op een later tijdstip precies diezelfde data weer uit zien te krijgen voor verdere verwerking. Het principe mag dan simpel zijn, in de praktijk komt hier veel bij kijken. Hoe laat je elektronische componenten namelijk een 0 onthouden (in de wereld van de elektriciteit gelijk aan geen spanning) of een 1 (gelijk aan wel spanning)? En hoe geef je precies aan wélk stuk van het geheugen je wilt uitlezen of beschrijven?

Het klinkt misschien vreemd, maar het snelste en eenvoudigste type geheugen wordt vrijwel nooit gebruikt: SRAM, ofwel Static Random Access Memory. SRAM doet in principe precies wat u van geheugen zou mogen verwachten. In één SRAM-cel wordt een bit geplaatst (een 0 of 1), en zo lang de geheugenmodule spanning krijgt blijft deze bit tot in de oneindigheid ‘bewaard’. SRAM maakt hiervoor per bit gebruik van vier tot zes transistors, die het elektrische signaal versterken. Dit grote aantal componenten vormt echter hét nadeel van SRAM, want het zorgt ervoor dat de SRAM-modules erg groot en log zijn. Vandaar dat alle typen geheugen de laatste jaren worden gebaseerd op een andere techniek: DRAM, ofwel Dynamic Random Access Memory.

0
*