Het geheugen van de toekomst

7 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Functie van het geheugen
  2. 2. DRAM: de basis
  3. 3. DIMM modules
  4. 4. Bandbreedte en wachttijd
  5. 5. Bandbreedte en wachttijd (vervolg)
  6. 6. De praktijk
  7. 7. Sneller geheugen
  8. 8. De wereld van RDRAM
  9. 9. De keerzijde van de medaille
  10. 10. Rekenen aan RDRAM
  11. 11. De waarde van Rambus
  12. 12. DDR-SDRAM
  13. 13. Conclusie
  14. 7 reacties

DDR-SDRAM

Over DDR-SDRAM hoeven we gelukkig geen lange technische verhalen af te steken. Het werkt precies zo als normale SDRAM, alleen is het bekende DDR-systeem (Double Data Rate) toegepast, waardoor per klokslag twee keer dataoverdracht kan plaatsvinden. De wachttijden en andere zaken blijven gelijk. Om een lang verhaal kort te maken betekent dit dat de zowel theoretische als de praktische maximale bandbreedtes worden verdubbeld ten opzichte van SDRAM. Het grootste voordeel voor geheugenfabrikanten is dat ze DDR-SDRAM-chips met hun ‘oude’ apparatuur kunnen fabriceren. Dit scheelt ontzettend veel aan investeringen, omdat een geheugenfabriek al snel een paar miljard gulden kost.

DDR-SDRAM komt er in twee smaken: 100 MHz DDR (dus eigenlijk 200 MHz, vanwege die dubbele dataoverdracht) en 133 MHz DDR (eigenlijk 266 MHz). De bijbehorende theoretische maximale bandbreedtes zijn 1600 MB/s en 2100 MB/s, het dubbele van de theoretische maximale bandbreedtes van de PC100 en PC133 SDRAM-modules. Om de marketing een handje te helpen krijgen de DDR-modules de namen PC1600 en PC2100. De getallen die worden genoemd hebben hier dus niets te maken met de klokfrequenties! DDR-SDRAM kent veel aanhangers binnen de industrie. Zo zijn onder andere VIA en ALI bezig met DDR-chipsets, zowel voor Intel- als AMD-processors. Zoals gezegd hebben ook de meeste geheugenfabrikanten hun zinnen gezet op DDR-SDRAM. 

Op papier is DDR-SDRAM de meest interessante geheugentechniek voor de komende generatie PC’s. Toch is er ook hier sprake van haken en ogen! Zo hebben de meeste fabrikanten nog steeds flinke problemen bij de productie van DDR-SDRAM-chips. Men verwacht voorlopig dan ook grote schaarste. Hoewel de eerste DDR-SDRAM-platforms nu al verkrijgbaar zouden moeten zijn, hebben we nog steeds geen DDR-SDRAM-systeem aan de tand kunnen voelen. Er is ook nog geen enkele geheugen- of chipsetfabrikant die ‘harde’ benchmarks kan laten zien. Dat is een teken aan de wand. De invoering van DDR-SDRAM is een stuk gecompliceerder dan bij RDRAM het geval is.

Het grootste probleem van DDR-SDRAM is dat de uitvoering bijna niet schaalbaar is. We hebben al gezien dat de klokfrequentie verhogen absoluut niet mogelijk is, als gevolg van de brede databus. Ook het plaatsen van twee DDR-SDRAM-controllers op een moederbord zal vanwege de complexiteit vrijwel onmogelijk zijn. Voor de aanhangers van DDR-SDRAM wordt het dus erg moeilijk om een opvolger te vinden voor het systeem.

0
*