Roland Garros 3D, een blik achter de schermen

15 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. AG-3DP1 Camera
  3. 3. Aparte productie
  4. 4. Convergentie en diepte
  5. 5. Cameraposities
  6. 6. Op afstand bediend
  7. 7. Spectaculair
  8. 15 reacties

Op afstand bediend

Voor de twee mirror-rigs en de side-by-side opstelling van het mastershot op Roland Garros wordt de convergentie op afstand door een technicus ingesteld. De cameraman die langs de baan staat heeft daar dus geen werk aan. Voor beide systemen geldt dat de camera voor het linkeroog een vaste positief heeft, terwijl de camera die het rechterbeeld opneemt motorisch iets naar binnen of buiten gericht kan worden, om het convergentiepunt zo dichterbij of verder weg te leggen. In de speciale 3D regiewagen zitten technici achter een monitor die in rood-blauw anaglyph modus laat zien hoe de twee beelden uitgelijnd zijn. Door dit 3D beeld zonder bril te bekijken is gemakkelijk te zien waar het convergentiepunt ligt, zodat de technicus hier vanuit de wagen continu aanpassingen aan kan doen.

3D stereograven
Operators in de OB22 wagen stellen op afstand het convergentiepunt van de 3D camera's in.

Roland Garros anaglyph 3D monitor


Het 3D beeld zoals de operators het zien. De convergentie ligt op de baseline, naar achteren toe lopen de beelden verder uit elkaar.

Beide Panasonic camera's maken echter gebruik van een geïntegreerd lenssysteem dat niet op afstand te bedienen is. Voor de 3DA1 bovenin het stadion hoeft het convergentiepunt in principe maar één keer ingesteld te worden, maar de cameraman die de 3DP1 langs de baan bedient moet naast scherpstellen en belichten dus ook zorgen voor de juiste convergentie van het 3D beeld.

0
*