ARM-processors: nVidia, Samsung, Apple, TI en Qualcomm

19 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Lego'en
  3. 3. nVidia
  4. 4. nVidia (tabel)
  5. 5. Samsung
  6. 6. Samsung (tabel)
  7. 7. Apple
  8. 8. Apple (tabel)
  9. 9. Texas Instruments
  10. 10. Texas Instruments (tabel)
  11. 11. Qualcomm
  12. 12. Qualcomm (tabel)
  13. 13. Conclusie
  14. 19 reacties

nVidia

De voor de Hardware.Info lezers het meest in het oog springende leverancier van ARM-chips is natuurlijk nVidia. De van oorsprong puur GPU-ontwikkelaar had al jaren als frustratie dat men alleen GPU's kon ontwikkelen en geen CPU's, louter omdat men van Intel geen X86-licentie kon verkrijgen. Toen het management van nVidia de opkomst van smartphones zag aankomen, zag men een kans en werd in allerijl een lijn ARM-chips opgezet. De eerste zogenaamde Tegra processor was niet bijster succesvol en is slechts in een zeer beperkt aantal devices gebruikt. Hoe anders is dat nu bij de Tegra 2: deze chip lijkt de lieveling van veel tablet-fabrikanten. De Acer Iconia A500, de ASUS Eee Pad Transformer, de Motorola Xoom, de Toshiba Folio 100, het zijn slechts een aantal van de vele tablets die gebruik maken van nVidia's courante ARM-chip.

De Tegra 2 is gebaseerd op twee ARM Cortex-A9 cores, werkend op 1 GHz. Toch is er een duidelijk verschil met de meeste andere ARM-chips die op de Cortex-A9 zijn gebaseerd: nVidia heeft er namelijk voor gekozen om de versie van de core zonder de NEON-instructieset te gebruiken. Vandaar dat software die daarvoor geoptimaliseerd is op de Tegra 2 wat langzamer werkt. Het ontbreken van NEON is echt de achilleshiel van de Tegra 2.

nVidia heeft de twee Cortex-A9 kernen gecombineerd met een eigen GeForce GPU. Deze GeForce ULP (Ultra Low Power) bevat vier vertex shader en vier pixel shader pipelines. De GPU werkt op 333 MHz en biedt, net als alle courante mobiele GPU's overigens, ondersteuning voor versie 2.0 van de mobiele OpenGL standaard. De SoC bevat uiteraard ook hardwarematige functionaliteit voor beeld-, video- en audioverwerking.

Interessant is dat de Tegra 2 ook nog een zeer simpele ARM7 core (gebaseerd op de ARMv4 instructieset) bevat die dienst doet als power controller: deze simpele processor zorgt er voor dat de verschillende andere onderdelen, wanneer niet gebruikt, zo veel mogelijk uitgeschakeld kunnen worden, zodat de gehele Tegra 2 extra zuinig wordt.


Blockschema van de nVidia Tegra 2

Naast de standaard Tegra 2 is er sinds enige tijd ook een Tegra 2 3D beschikbaar. Deze versie van de chip werkt iets sneller (1,2 GHz voor de CPU-cores en 400 MHz voor de GPU) en biedt ondersteuning voor apparaten met 3D displays.

Inmiddels wordt er ook steeds meer bekend over de volgende generatie nVidia ARM-chip, codenaam Kal-El. Deze chip, die vermoedelijk Tegra 3 gaat heden, zal een viertal Cortex-A9 cores krijgen (quad-core dus!), ditmaal mét de NEON-instructies. De klokfrequentie zal vermoedelijk 1,5 GHz worden. De GeForce GPU wordt qua architectuur omgegooid: geen losse vertex- en pixel-shaders meer, maar in plaats daarvan 12 unified shader, die alle soorten GPU-berekeningen kunnen uitvoeren. Verder zou de Tegra 3 schermen met een resolutie van 2560x1600 moeten kunnen aansturen. (Interessant gezien deze aankondiging van Samsung recentelijk). De Tegra 3 zou in de tweede helft van 2011 van de band moeten rollen en zou zodoende in loop van 2012 in de eerste apparaten terecht moeten komen.

0
*