Dag BIOS, Welkom EFI!

37 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Intel aan kop
  3. 3. Mogelijkheden
  4. 4. EFI vandaag de dag
  5. 37 reacties

Inleiding

De BIOS is zonder twijfel het oudste stuk software dat zich in je moderne PC bevindt. Om uiteenlopende redenen is het hoog tijd voor vernieuwing. Intel heeft met de EFI-standaard een opvolger voor het aloude BIOS ontwikkeld.

biosonderhoek

Iedereen kent de BIOS als het eerste stuk software dat je ziet wanneer je de computer aanzet. Door op de delete-knop te drukken kom je in de regel uit in het bij het BIOS behorende configuratiemenu, wat zeker voor overklokkers een belangrijk onderdeel is. In feite is het BIOS - wat staat voor Basic Input/Output System - inderdaad niets meer of minder dan het eerste stukje software dat wordt uitgevoerd zodra een processor van stroom wordt voorzien. De BIOS neemt plaats in een klein stukje flash-geheugen op het moederbord (meestal maximaal 1 MB groot) en bevat de code om de belangrijkste hardware binnen de PC te initialiseren en code om opstartapparaten als de harddisk of een optische drive aan te spreken. Zodra de BIOS zijn taken heeft volbracht, wordt de controle van het systeem overgegeven aan het besturingssysteem. Beide kunnen dus niet zonder elkaar.

Antiek

Het BIOS stamt in zijn oorspronkelijke vorm uit het einde van de jaren '70 en is destijds ontwikkeld voor de eerste IBM PC's. De afgelopen decennia is het BIOS telkens opgelapt om nieuwe soorten hardware te kunnen ondersteunen, maar de basis van het BIOS zoals we dat op moderne moederborden tegenkomen ligt nog steeds bij de code van jaren geleden, inclusief de nadelen die daarbij horen. Het BIOS spreekt zelfs de nieuwe typen processors aan als een 8088 uit eind jaren ‘80, ofwel in antieke 16-bits modus met een 640 kB geheugenlimiet. Het BIOS is zodoende een van de belangrijkste redenen waarom nieuwe CPU's nog steeds in deze compatibiliteitsmodus moeten kunnen werken. Besturingssystemen en software gebruiken het al jaren niet meer.

Het feit dat het BIOS zo oud is, is niet eens de voornaamste reden waarom het tijd is voor vernieuwing. Een belangrijk nadeel van het BIOS is immers dat er geen echte standaard voor bestaat. Wie uitbreidingen voor het BIOS wil maken kan dus nergens terugvinden waar zijn code exact aan moet voldoen; in feite doet iedereen maar wat en wordt er met het digitale equivalent van veel plakband voor gezorgd dat alles blijft werken. Daar komt nog eens bij dat de software van het BIOS moet worden geschreven in assembler, ofwel rechtstreeks in machinetaal. Dat is vele malen ingewikkelder dan mooie high-leveltalen als C++ waarin de meeste normale software wordt geprogrammeerd. Het kunnen programmeren in assembler is een kunst die steeds minder mensen meester zijn; geen wonder dus dat de BIOS-programmeurs bij moederbordfabrikanten over het algemeen de oudste mensen op de loonlijst zijn. Nieuwe krachten die dit trucje kunnen zijn bijna niet te vinden. Daar komt nog eens bij dat hoe complexer de BIOS-toevoegingen zijn, hoe moeilijker het programmeren is: het kunnen opstarten van een USB-apparaat klinkt bijvoorbeeld als een zeer simpele feature in een BIOS, maar daar hebben slimme assemblerprogrammeurs toch flink op zitten zweten. En dan hebben we het nog niet over alle complexe overkloktools die verschillende fabrikanten in hun BIOS implementeren.

Om de afhankelijkheid van legacy-hardware te omzeilen, om nieuwe soorten hardware mogelijk te maken en om het eenvoudiger te maken om uitbreidingen voor het BIOS te programmeren is het dus tijd voor vernieuwing...

0
*