Wat volgt in 2009 en 2010?
Nu de architectuur voor Nehalem grotendeeld uit de doeken is gedaan, is het voornamelijk nog wachten op meer specifieke informatie, zoals de gebruikte processorvoet, de te verwachten klokfrequenties en de toekomstige modelnamen- en nummers. Vermoedelijk zal Intel die pas in de tweede helft van 2008 bekend gaan maken. Nu bekend is welke technologie in Nehalem wordt ongebracht, wordt het uiteraard ook interessant om verder te kijken naar de volgende Tick en Tock. In 2009 volgt immers alweer Westmere de op 32 nm geproduceerde variant van Nehalem. Voor 2010 heeft Intel weer een nieuwe architectuur op de rol staan, onder de naam Sandy Bridge. Over beide generaties heeft men inmiddels de eerste tip van de sluier opgelicht.
Over Westmere werd enige tijd geleden al het een en ander bekend. Deze processor zijn natuurlijk grotendeels identiek aan de Nehalem architectuur, net zoals Penryn grotendeels gelijk is aan de oorspronkelijke Core-architectuur. Toch komen er een aantal kleine, maar belangrijke verbeteringen. Zo heeft men inmiddels aangegeven dat Westmere speciale instructies krijgt om AES encryptie te versnellen. Het AES algoritme wordt steeds vaker gebruikt, bijvoorbeeld voor de WPA-encryptie van draadloos netwerkverkeer, maar bijvoorbeeld ook wanneer je via SSL beveiligigde websites bezoekt of wanneer je data gecodeerd op een harddisk of USB-stick wegschrijft. In de toekomst zal AES alleen nog maar vaker toegepast worden en een speciaal onderdeel van de processor dat hiervoor verantwoordelijk is kan voor flinke prestatiewinsten zorgen.
Bij Sandy Bridge gaat Intel opnieuw de architectuur helemaal op de schop nemen. De vernieuwingen die men van plan is door te voeren noemt met Advanced Vector Extension (AVX) en gaan redelijk ver. Allereerst worden de Sandy Bridge processor geschikt om instructies met 256-bit data uit te voeren. Bij de Core Architectuur was nog het grote nieuws dat deze processor juist instructies met 128-bit data in één klokslag kunnen verwerken, bij Sandy Bridge neemt men weer de volgende stap. Bij floating point instructies die van 256-bit data gebruik maken betekent dit een verdubbeling van de rekenkracht. De 256-bit technologie wordt ook toegepast om op een slimmere en vooral snellere manier data binnen de processor te verwerken.
De belangrijkste vernieuwing bij Sandy Bridge zit hem echter helemaal in de basis van de Intel architectuur. Als sinds de eerste processor werken de uiteindelijke micro-instructies die een processor uitvoert slechts met maximaal twee operators. Concreet: een processor kan niet C = A + B uitvoeren, maar alleen A = A + B, waarbij dus één van de operands wordt overschreven met het eindresultaat. Wanneer de oorspronkelijke waardes bewaard moeten blijven, zijn huidige processors eigenlijk redelijk zinloos data aan het kopiëren en verschuiven. Sandy Bridge kan dus wel een instructie uitvoeren met twee stukken data, waarbij het resultaat wordt weggeschreven in een derde operator. Het is moeilijk om te voorspellen wat voor gevolgen dit precies gaat hebben, maar we mogen er genoegzaam vanuit gaan dat de prestaties van computers ook met bestaande software bij de Sandy Bridge architectuur weer flink zullen toenemen.
Vorige pagina